Voetbal International bijwonen

Ik sta voor een moeilijke situatie. Mijn broer en ik zijn als voetballiefhebbers geabonneerd op Voetbal International. Nu zijn wij ingeloot als een van de abonnees om bij een live-uitzending van Voetbal International te komen, bij Johan Derksen, Rene van der Gijp, Wilfred Genee en nog een gastspreker. Er worden diverse voetbalactualiteiten in anderhalf uur besproken, met veel humor en grappen. Nu willen onze ouders niet dat wij gaan omdat we daar niet "God kunnen ontmoeten". Wij hebben uit principe geen tv. Kunt u vanuit de Bijbel onderbouwen waarom wij wel/niet zouden gaan? Het is echt enorm moeilijk. Het is zo aantrekkelijk en bizar leuk! Maar je ouders gehoorzamen is ook belangrijk. Wat zegt de Bijbel over de invulling van de avond zelf?

Het feit dat jullie abonnee zijn op een blad als Voetbal International zal m.i. de goedkeuring van je ouders hebben, ook al hebben jullie thuis geen tv. Ik prijs het in jullie dat je dit met je ouders open kunt en wilt bespreken. Het noemen van diverse namen van het forum geeft mij de indruk dat jullie ze kennen. Wellicht heb je ze nooit ontmoet of gezien. Ikzelf ken ze geen van alle, behalve dhr. Johan Derksen (hoofdredacteur van genoemd blad), die –ik spreek voor mijzelf!– vanwege zijn taalgebruik, denkwijze en manieren niet iemand is, bij wie ik direct aan tafel zou willen aanschuiven.

Een vraag als "wat zegt de Bijbel hierover?" –een vraag die ik vele keren in de vragenrubriek tegenkom– is volgens mij een verlegenheidsvraag en acht ik in zekere zin onjuist. De Bijbel zegt namelijk niets over voetballen of het bijwonen van live-uitzendingen. Ik zeg het bewust even op deze chargerende manier, omdat menigeen binnen onze gezindte bewust dan wel onbewust meent/voelt/wil, dat de Bijbel een soort kookboek is met zowel recepten voor gezond eten alsook waarschuwingen tegen vergiftige kruiden, bessen en paddenstoelen. Alsof de urim en de tummim (je weet wel: die ja/nee-stenen van de hogepriester in het Oude Testament) nog steeds functioneren.

Waar het mij om gaat bij dit soort vragen is veel meer het belang van vragen als: Wat leeft er in je hart wat dit aangaat? Ben je van je eigen ja en nee overtuigd? Er is namelijk verschil tussen ergens "je hart op zetten" (begeerte, moeten hebben, onrust, enz.) of iets met overtuiging (van harte) doen, willen, enz. Stel jezelf voortdurend de vraag: Wat beweegt mij? Wat motiveert mij? Wat houdt mij tegen of wat stimuleert mij juist hierin? Word ik er geestelijk (emotioneel, in mijn ervaring) rijker van of doet het afbreuk aan mijn relatie met God, met mijn naaste en met mijzelf? Wat voegt het toe, wat geeft beschadiging? (Nu hoeft voor mij niet alles per definitie iets toe te voegen of te beschadigen, maar je begrijpt mijn intentie.)

Mijn tweede chargerende opmerking betreft de uitspraak "Daar kun je God (niet) ontmoeten." Wat wil iemand met zo’n uitspraak zeggen? Het is helaas mijn ervaring (ik zeg het met spijt), dat in bepaalde kerkelijke gemeenten of bij bepaalde 'christenen' het ronduit onmogelijk is om God te ontmoeten. Het is maar de vraag of de waarschuwing van de Heere Jezus "om je parels niet voor de zwijnen te werpen" bedoeld is met het oog op heidenen en goddelozen alleen. Terwijl ik in toenemende mate mensen ontmoet –onder wie ook zij die beweren agnost, atheïst, ongelovig of ánders gelovig te zijn– die in hun spreken, denken, handelen en omgang met mensen zoals ik en anderen buitengewone vriendelijkheid bewijzen, die de Geest van Christus niet misstaat. Niet anders dan de Maltezers deden aan Paulus en de zijnen.

Hoewel ik de achterliggende gedachte van een vraag als "kun je daar God ontmoeten?" probeer te begrijpen, ervaar ik groeiende mate weerstand tegen het gebruik ervan. Omdat er ongemerkt met twee maten wordt gemeten. Dan zou ik, bij wijze van spreken, ook geen supermarkt meer kunnen binnengaan om daar mijn boodschappen te doen, want of dát nou een plaats is om God te ontmoeten...?! Het is bekend dat prof. dr. A. A. van Ruler zondagmiddag op het voetbalveld was te vinden (voor de Catechismuspreek) en zelfs sprak van heiliging. Zó ver wil ik niet gaan, maar een kern van waarheidservaring kan ik in deze gedachte niet ontkennen.
 
Misschien moet de vraag over "God kunnen ontmoeten" anders geformuleerd worden. "Als je van de live-uitzending terugkomt, kun je God dan ook blijmoedig en eerlijk, met een open hart danken voor het genoegen, dat je ervaren hebt, zonder gewetensnood of schuldgevoel tegenover jezelf, God en je ouders?" Kortom: Sta je zelf ook in de christelijke vrijheid?

Wat sport betreft (en dat niet alleen) zijn ook binnen onze gezindte de meningen behoorlijk divers. Het is opmerkelijk dat de apostelen heel goed op de hoogte zijn van het gebeuren in de sportarena en op het sportveld. Denk alleen al aan bepaalde voorbeelden die Paulus in zijn brieven gebruikt. Dat heeft hij niet van horen zeggen. Hij was er zeer goed van op de hoogte. "Ik jaag het doelwit na (sportterm)... ik heb de loop volbracht (sportterm)... ik heb de goede strijd gestreden (sportterm)...

Uiteraard geeft Paulus aan deze uitdrukkingen een geestelijke verdieping en verrijking met het oog op Christus en de gemeente, maar dat neemt niet weg dat hij ze voluit laat klinken binnen en vanuit een sportieve context. Niet ván deze wereld, maar er wel degelijk ín, en met beide benen op de grond.

Ik kan er niet omheen om ook een kritische noot te plaatsen ten aanzien van de verwording van de voetbalsport met alles wat erbij en omheen gebeurt. Van alle sporten is voetbal niet alleen de meest populaire, maar m.i. ook de meest verworden sport, waarbij trekjes van een zekere afgoderij en verdwazing niet zijn te ontkennen. Ik heb het niet over een balletje trappen met de kids op het veld achter ons huis, waar we met elkaar van kunnen genieten. Maar ik doel op een zekere sportverdwazing die zichtbaar wordt in bijvoorbeeld supportersrellen met inzet van ME en waterkanonnen, treinvernielingen, relletjes, steekpartijen tussen rivaliserende clubs. Ik denk aan bedragen van zes of meer cijfers waarmee spelers door clubs worden 'gekocht', wat mij toch een onuitgesproken vorm van slavernij of mensenhandel schijnt. Ik denk aan de mate van kleding, gedrag en consumptie, die bij bepaalde wedstrijden zulke extravagante vormen aanneemt, dat je je afvraagt wat nog normaal is, en waar het sportieve element is gebleven. Nog afgezien van de bejubeling van spelers, waarbij niet zelden woorden als "godenzonen" zijn gebruikt.

Terug naar jullie vraag ten aanzien van de live-uitzending Voetbal International:

1. Overleg eerlijk en open met je ouders en met elkaar door je te focussen op de vraag: a. wat jou beweegt en b. wat hén tegenstaat, wanneer jullie een live-debat willen bijwonen.
 
2. Wil je deze live-uitzending bijwonen enkel omdat je geen tv hebt? Of spelen andere motieven een rol? Zie dit met elkaar boven tafel te krijgen.

3. Wees in alles zuiver in je gemoed, en wees er tegelijk biddend en afhankelijk naar God toe mee bezig.

4. Wanneer je ouders voor jou het laatste woord in deze hebben naar het vijfde gebod (en het gaat niet door!), kun je hun mening dan ook sans rancune aanvaarden? Of zul je hun "nee" in je hart of hoofd met een verongelijkt hart nadragen?!

5. Wees in je gemoed ten volle verzekerd. Dankt God in alles.

Ds. M. F. van Binnendijk, Rotterdam