Bang voor intimiteit tussen man en vrouw

Mijn vriendin (19) en ik (21) hebben bijna elf maanden verkering. We hebben nog lang geen trouwplannen, maar we praten wel over dingen die in het huwelijk gebeuren. Ook over geslachtsgemeenschap. Voor mijn vriendin is dit een heel moeilijk punt. Ze denkt er liever niet over en als ze het wel doet, dan is het “ik durf nooit te trouwen”. Ze ziet absoluut niet het mooie er aan, wat er toch zeker is. Ze vindt dit erg vervelend, want af en toe zorgt dit wel voor spanningen. Je zou zeggen dat er een vervelende ervaring (aanranding o.i.d.) aan ten grondslag ligt. Dit is echter niet het geval. Ik zou graag willen weten hoe we er mee om moeten gaan. Hoe zie je het mooie aan deze intimiteit tussen man en vrouw? En -deze vraag komt ook wel eens op- kun je wel verder gaan met verkering als je niet durft te trouwen (alleen om deze reden)? M'n vriendin zegt wel dat ze zich veilig voelt bij mij, maar toch vindt ze het wel eens moeilijk zich helemaal over te geven. Het duurt nogal eens een poos. We zijn benieuwd naar een reactie.

Als je jong bent, kan het denken aan geslachtsgemeenschap ook best wel eng zijn. En zeker als je nog betrekkelijk in het begin van een relatie zit. Dan kun je het zelfs een rare gedachte vinden om in de toekomst seksuele omgang te hebben. Het kost best wel tijd om vertrouwd te raken met elkaars lichaam (de een is daar ook veel sneller mee dan de ander). In het begin vind je het al heel wat om elkaars hand vast te houden en elkaar een zoen te geven. Ik zou met haar nog niet teveel over het ‘eindpunt’ (het hebben van gemeenschap) praten. Probeer langzaam maar zeker meer en meer vertrouwd te raken met elkaars lichaam, zodat zij zich ook echt veilig en beschermd voelt bij je. De stap naar uiteindelijk ‘gemeenschap in het huwelijk’ wordt zo steeds kleiner. Mocht blijken dat ze op een gegeven moment echt niet verder komt, dan zou het goed zijn voor haar om hulp te zoeken.

Alie Hoek-van Kooten