Christelijk meisje bij de marine of landmacht

Is het verantwoord om als christelijk meisje bij de marine of landmacht te gaan?

Laat ik maar direct to-the-point komen. Ook bij de krijgsmacht -ter zee, op het land of in de lucht- zijn specifieke diensten waar vrouwen heel goed ingezet kunnen worden. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan de geneeskundige dienst, de dienst welfare of de verbindingsdienst.

Met het vervullen van zo'n functie op zichzelf is niks mis. Heel anders is het als je als meisje of vrouw bij de gewone dienst terecht komt. Wie het militaire leven een beetje van nabij kent, weet dat het een specifieke mannengemeenschap is, waarin men over het algemeen op bepaalde punten niet al te kieskeurig is. Als je alleen al naar de wandversieringen in de hutten en slaapgelegenheden kijkt, weet je al genoeg. En dan bedoel ik heus niet alleen naaktfoto's, maar ook allerlei andere versieringen. Ook woord en gedrag onderling. Dat geldt voor het gewone kazerneleven, maar bijzonder bij de marine, bij het verblijf op schepen waarmee men soms, met overwegend mannelijke bevolking, langere tijd buitengaats is.

Ik denk dan ook dat het van groot belang is om alle consequenties aan dienstneming verbonden, vooraf serieus en diepgaand te overdenken. Want naast psychische gevaren, moet je de morele gevaren -waarbij de ethische problemen vaak een rol spelen- niet onderschatten. Bij de vraag van militaire dienst voor vrouwen wordt Deborah wel eens naar voren gehaald, maar dat heeft natuurlijk hier geen enkel raakvlak.

Mijn conclusie is: Bedenk je als christen meisje drie keer voor je de militaire kant opgaat. Als redelijk schepsel Gods ben je verantwoordelijk voor de positie die je vrijwillig in deze maatschappij inneemt.

Sterkte en wijsheid toegewenst.