(...) Al een aantal keer heb ik bijna een vriend gehad, maar steeds mislukt het ...

Het gaat om het volgende. Ik ben 18 jaar en nog vrijgezel. Al een aantal keer heb ik bijna een vriend gehad, maar steeds mislukt het. Uiteindelijk begin ik namelijk te twijfelen of het wel echt de goede is en of ik hem wel echt leuk vind (terwijl ik daar in een eerder stadium van onze vriendschap eigenlijk wel zeker(der) van was). Ik heb gebeden voor de relatie, maar wanneer het bijna zover is, gaat er iets mis. Het is al een paar keer gebeurd... Hoe moet ik hiermee omgaan? Waar komt het vandaan? Alvast bedankt voor uw antwoord.

Als je nog maar 18 jaar bent, kun je niet zeggen: “nog vrijgezel”. Dat mag je pas over een jaar of tien zeggen. Kijk als je nog in de verliefdheidsfase zit, dan kun je zo heerlijk fantaseren over hoe die jongen is. Maar als je dan echt verkering krijgt, dan word je ook met de werkelijkheid geconfronteerd en ga je ook minpunten zien. En dan kun je ineens denken: “Is dit nu de jongen met wie ik het de rest van mijn leven moet doen?”.

Het kan zijn dat je er dan ineens met hele andere ogen naar kijkt en daar kun je dan van terugschrikken. En misschien denk je ondertussen wel of je niet toch nog een veel leukere jongen zou kunnen krijgen. En wat zullen je vriendinnen er wel niet van vinden? Zo gaan er dan allerlei minder romantische gedachten door je hoofd. Bovendien is het ook allemaal best wel een beetje eng. Je moet een verkering een kans durven geven door gewoon een tijdje met elkaar om te gaan. Dan zul je zien dat je òf meer naar elkaar toegroeit òf juist meer van elkaar afgroeit en wijst het zich vanzelf.

Alie Hoek-van Kooten