(...) ik durf mij niet helemaal meer te geven i.v.m. de andere relaties die ik h...

Ik ben een jonge meid van 22. Sinds een korte tijd heb ik weer verkering. Dat is nu de derde keer. De eerste relatie was moeilijk. De tweede keer deed de jongen het uit medelijden, zei hij. Nu heb ik opnieuw kennis aan een jongen. Dit is heel anders, maar ik durf mij niet helemaal meer te geven i.v.m. de andere relaties die ik heb meegemaakt. Mijn vriend heeft alle begrip voor de situatie en zegt alles rustig aan te willen doen voor mij. Ik vind dat voor hem zo vervelend. Ik cijfer mijzelf daardoor weg en probeer mij anders te gedragen (sterker voor doen dan dat ik ben). Dit is eigenlijk verkeerd. Maar heeft u misschien een paar tips hoe ik het aan kan pakken om ook mijn gevoelens en emotie te kunnen gaan tonen. Ik heb het daar juist moeilijk mee. Ik weet niet meer hoe ik dit moet aanpakken en hoop tips te kunnen krijgen waar ik snel mee aan de slag kan gaan, want ik wil voor deze vriendschap knokken.

Het is goed te begrijpen dat je door die eerdere ervaringen een stukje onbevangenheid bent kwijt geraakt. Het is ook goed dat je dat tegen je vriend hebt gezegd. Ook heel aardig van hem dat hij het rustig aan wil doen. Het vertrouwen in jongens moet je weer terugkrijgen, dat moet dus groeien en dat heeft tijd nodig. Maar als deze jongen echt betrouwbaar is en ook geduld met je heeft en jij je best doet om open te staan voor hem, dan groeit dat vertrouwen weer en voel je als vanzelf veiliger en durf je je ook meer en meer te ontspannen. Er zijn niet zomaar tips voor om dat ineens goed te krijgen. Dat is toch een beetje een kwestie van tijd.

Alie Hoek-van Kooten