Ik ben al zo'n half jaar verliefd! (...) Ik durf niet te zeggen dat ik verliefd ...

Ik ben al zo'n half jaar verliefd! En nogal hevig verliefd! Ik ken die jongen van de studentenvereniging; ik zit met hem in een commissie en verder zie ik hem op elke kringavond (en spreek hem dan ook regelmatig). Ik kan best met hem opschieten; alleen ik voel meer voor hem. En dat komt volgens mij (nog) niet echt over. Maar iedere keer heb ik weer een kater, als ik geen gesprek alleen met hem heb gehad. Ik word er zo wanhopig van! Ik durf niet te zeggen dat ik verliefd op hem ben; dus wat moet ik dan? Ik wil gewoon wat en niet nog steeds zo onzeker door blijven gaan! Ik word die wanhoop nou wel eens zat! Bedankt en groetjes!

Als je met hem in een commissie zit, dan kun je toch wel eens met een smoesje iets bij hem op z’n kamer brengen of zo. En als je dan rustig samen bent, kun je het gesprek toch wel een beetje die kant op sturen dat je het altijd leuk vindt met hem samen te werken of zo.  Je moet uiteraard nog niet meteen zeggen dat je verliefd bent, dat is veel te snel. Eerst zeg je dat je hem aardig vindt en dat je het leuk vindt met hem samen te werken. Dat klinkt nog niet zo heftig. En dan wacht je zijn reactie af en daar bouw je dan weer verder op door. Het is een voorzichtig stapje voor stapje verder gaan totdat het eindelijk echt besproken kan worden, het hoge woord eruit kan.

Alie Hoek-van Kooten