Misbruikt door een familielid maar nergens last van

Ik ben in het verleden misbruikt door een familielid. Pas een aantal jaren geleden ben ik me daar bewust van geworden. Ik heb eigenlijk nergens last van. Misschien ook omdat ik nooit echt gedwongen ben. Hoewel ik het niet leuk vond en een beetje raar wat er allemaal gebeurde, heb ik het toch toegestaan. Is dit raar? Ik voel me er de laatste tijd niet goed bij dat ik er géén last van heb. Ik heb het, denk ik, verdrongen. Wel ben ik bang dat vroeg of laat de bom een keertje gaat barsten.

Op grond van de zeer beperkte informatie is het niet gemakkelijk iets te zeggen. Voor iedereen geldt dat het heel fijn is een geheim te kunnen delen. Dat maakt het geheim minder “zwaar”. Indien u er echt last van hebt, is het belangrijk te weten in welke situaties en bij wie of alleen, ’s nachts, in de kerk e.d. Een goede maatschappelijk werker of predikant kan u helpen het probleem enigszins helder te krijgen en te structureren. U krijgt dan wat meer rust als u terugdenkt aan wat u is overkomen.

Een stap verder is (via de huisarts) psychotherapie. In de intake, het eerste kennismakingsgesprek, wordt al gauw duidelijk of het u helpt een aantal therapeutische gesprekken aan te gaan. Wat ik niet zo gauw zou doen is zonder deskundige begeleiding het open gooien in de familie, op de dader afstappen, etc. Vaak werken dit soort acties als een boemerang en bent u verder achterop. Anders gezegd: lastige herinneringen zijn meer iets voor een gesprek met een maatschappelijk werker of pastor; verdrongen zaken naar boven halen is meer iets voor een psychotherapeut.

Veel wijsheid en zegen toegewenst.

Prof. dr. J. C. Borst, Welsum