In vredesnaam

Ik lees voor ontspanning romans, maar steeds vaker kom ik in deze boeken een bepaald woord tegen. Ik weet niet of ik dit als vloek moet aanschouwen of niet. Heb geprobeerd het op te zoeken maar het wordt me nog niet duidelijk. Op de website van de Bond tegen Vloeken staat het volgende: “Vloeken is het misbruiken van de naam van God of van Jezus. Vloeken gebeurt vanuit verbazing, frustratie of verontwaardiging. Ook zonder Gods naam te noemen kan iemand God lasteren.” In deze boeken wordt niet de naam van God of  de Heere Jezus genoemd, maar wel uit naam van vrede. Meestal leg ik zulke boeken weg omdat ik het gewoon niet weet of dit ook een vloek is. Maar elke nieuwe christelijke roman lijkt het tegenwoordig te bevatten en helaas zie je dat van te voren niet.  Hoe moeten wij hier mee omgaan? Is het beter om deze boeken ook te laten liggen en niet te lezen?

Voor alle duidelijkheid: in de boeken die je leest is geen sprake van (bastaard)vloeken of grof taalgebruik, maar om woorden waarvan jij denkt dat ze al dan niet passen in een christelijk boek. Vermoedelijk bedoel je in je vraag woorden als (bijvoorbeeld) in vredesnaam en om vredeswil. Daarover zijn de ‘deskundigen’ het oneens. Een deel van hen ziet het als een verzachtende vloek. Anderen kijken er op een technische wijze naar, dus de letterlijke betekenis: in naam van de vrede. Paulus spreekt in dit soort twijfelgevallen over ieders eigen geweten die al dan niet hierin ruimte biedt.

In een kinderboekenonderzoek van de Bond tegen Vloeken komt dit woord overigens niet voor. Dat kan betekenen dat het het niet een van deze boeken staat. Maar waarschijnlijker is dat ze dit niet zien als een vloek.