Alle zonden op Jezus leggen

Sinds een aantal weken is er veel veranderd in mijn leven. Ik was/ben vaak bang voor wederkomst. Ik vroeg een tijdje terug in alle angst of God dan mij mijn zonden wilde laten zien. Dit gebeurde. Het was een kwelling om rond te lopen met de zonden die voor m’n ogen zweefden. Ik wist niet waar ik naar toe moest. Een week later besefte ik pas dat het God was die dit deed. Ik was er niet mee naar God gegaan, nooit om vergeving gevraagd (althans, niet dat ik het me kan herinneren). Wel was ik naar een vriendin toegegaan om haar te vertellen wat ik voor m’n ogen zag. Ik moest praten met iemand, ik trok het niet meer. Ik schaamde me ontzettend voor die zonde en vroeg in gebed aan God of ik met iemand mocht praten die dan een soortgelijke zonde had gedaan, omdat ik me er zo voor schaamde. Die avond sprak ik met die vriendin en ze vertelde een soortgelijke ervaring. Dit vond ik zo bijzonder en het was prettig, ik schaamde me minder. Maar waarom had ik niet door dat ik daarmee naar God moest gaan? Ook het gebod “Gij zult geen vals getuigenis spreken” kwam binnen tijdens het lezen van de wet in de kerk. Ik had nog nooit gehad dat de wet echt binnenkwam. Ook toen had ik niet door dat dit God was. Ik snap niet waarom ik toen niet aan God vroeg om vergeving.

Nu ben ik een aantal weken verder en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Ik ben ontdekt aan m’n blindheid, harde hart, onmacht en mijn vijandschap naar God. Het haten van God en je naaste, daar kwam ik achter. Een vervelende confrontatie. Ik weet me vaak geen raad met die vijandschap. En ik probeer dan naar God te vluchten, maar ik merk dat ik niet eens geholpen wil worden. Ook die trots en hoogmoed gaan niet weg. Ik zie mijn onwaardigheid voor God niet en er zit zo’n farizeeër in mij. Ik krijg mezelf niet nederig en zachtmoedig. Soms wel, maar dan merk ik dat ik gelijk denk dat het vast wel goed komt tussen God en mij. Ik blijf in een soort cirkel van schijn hangen.

Er zit ook zo’n duivelse lach in mij. Ik krijg het er niet uit. Ik vind het zo apart dat ik graag aan m’n eigen leven vasthoudt. Wat heb ik nou aan m’n eigen leven? God biedt prachtige dingen en ik lijk het maar niet aan te willen nemen. Ik heb ook veel gehandeld vanuit angst (voor wederkomst). Heb ik gezocht vanuit zelfbehoud? Is het nooit de Geest die in mij heeft gewerkt? Er zijn momenten geweest dat ik zo’n liefde ervaarde, zo’n warmte van binnen. Het was alsof ik getroost werd. Dat voelde zo ontzettend prettig en God voelde zo dichtbij. Waarom lijk ik God niet aan te willen nemen? Ik kan dit alles niet naast me neer leggen en toch zit die onwil zo ontzettend diep. Ik voel me verplicht, maar is dat de juiste manier om te gaan zoeken? Besef ik me wel echt dat ik God kwijt ben? Ik begrijp niet zo goed wat ik moet doen. En ergens ben ik bang dat ik voor altijd in deze boosheid blijf. Soms wil ik niet eens meer bidden. Hoe moet het dan ooit nog goedkomen?

In Mattheus las ik dat God velen roept, maar dat er weinig zijn uitverkoren. Heeft God mij geroepen, maar ben ik zo dom dat ik het niet eens aan wil nemen? Na die tijd dat ik m’n zonde zag zweven merkte ik kort daarna ook op dat ik m’n zonde niet meer zag. Vanuit die angst ben ik ontzettend veel gaan bidden of God m’n ogen wilde openen. Heel veel keren per dag gebeden. Nu denk ik dat het misschien zo is dat ik al die weken op zoek was naar zaligheid, maar niet oprecht opzoek was naar God. Wanneer gaat het je om God? Ik weet niet goed of ik mijn gedachten op dit spoor zet of dat er in mij gewerkt wordt.

Ook vraag ik God of de Heilige Geest mij wil ontdekken aan zonde, gerechtigheid en oordeel en of Hij dan aan mij wil openbaren dat er verlossing mogelijk is. Heeft dit handelen vanuit angst er voor gezorgd dat ik steeds verder van God kom te staan? Zou God ooit nogmaals m’n ogen openen? Ik ben bang dat als God weer mijn ogen opent dat ik op dezelfde manier reageer: vluchten naar àlles behalve naar God. De vreugde in bidden, Bijbellezen en naar de kerk gaan neemt af. Ik sta ergens, wetende dat het tussen God en mij niet goed zit, maar vaak niet eens geholpen willen worden. Wat moet je dan doen? Ik weet dat ik God nodig heb, maar toch lijk ik het allemaal voor mezelf te willen oplossen. Wat verwacht God van mij? Hoe wil Hij dat ik handel? En ook: hoezo zou God mij willen helpen als ik vaak niet eens geholpen wil worden. Hoezo zou Hij  nogmaals m’n ogen openen of m’n gebed verhoren als het me niet daadwerkelijk om Hem gaat. Soms durf ik ook niet meer te bidden, maar de onwil zit dieper. Al deze tijd was en is er geen droefheid naar God. Zelfs in de vraag: Heere, wilt u nog de droefheid naar U in mijn hart werken, zit een stukje zelfbehoud, omdat ik weet dat het op die manier goed komt. Vanuit welke intentie moet er gehandeld worden?

Een 20-jarige vrouw.

Beste jonge vrouw,

Dankjewel voor je vraag. Wat zit jij met jezelf in de knoop! Wat een wirwar aan gedachten! Ik ga proberen om je een antwoord te geven dat je verder kan helpen, maar ik kan me tegelijkertijd voorstellen dat je aan één antwoord niet genoeg hebt. Mocht je nog meer vragen hebben, dan mag je via de webredactie mijn e-mailadres opvragen om je vervolgvragen te stellen.

Mijn antwoord hieronder is behoorlijk lang. De dingen die ik hier opschrijf heb ik ook recent uitgelegd in een preek over Romeinen 4:5. Die kun je hier bekijken. (of downloaden)

Het eerste dat mij opvalt in jouw vraag is de hoeveelheid dingen waar jij vindt dat je aan moet voldoen. Ik heb er een aantal voor je op een rijtje gezet:
-Ik moet mijn zonden zien.
-Ik moet om vergeving bidden.
-Ik moet God zoeken om de juiste redenen. Niet vanuit angst en ook niet vanuit zelfbehoud.
-Ik moet écht beseffen dat ik God kwijt ben.
-Ik moet droefheid naar God kennen.
-Ik moet helemaal gewillig zijn om God te dienen. 

Dit zijn allemaal dingen waaraan jij moet voldoen. Maar je ervaart dat je er niet aan voldoet en daarom loop je helemaal vast en raak je al meer in de knoop. En toch heb je gelijk: Dit zijn inderdaad allemaal dingen waaraan jij moet voldoen. Dat klopt helemaal. Ik wil je vragen om een Bijbel te pakken en even met mij mee te lezen. Kijk eerst eens naar Deuteronomium 27:16. Daar staat: “Vervloekt zij, die de woorden dezer wet niet zal bevestigen, doende dezelve.” Begrijp je wat deze woorden betekenen? Vervloekt ben je als je de wet niet houdt! En dat is wat jij ervaart. 

Jij bent er van overtuigd dat je aan van alles moet voldoen. Aan al die dingen die ik hierboven heb opgeschreven en waarschijnlijk nog een hele lange lijst met andere dingen. Aan al die dingen moet je voldoen en daarin heb je helemaal gelijk. Want dat zegt de wet ook. De wet zegt: Besef je wel hoe erg de zonde is? Daar moet je diep van onder de indruk zijn! Besef je wel hoe goed God is? Daarom moet je een intense droefheid hebben over je zonden. Besef je wel hoe liefdevol God is? Daarom moet je toch alles willen opgeven omwille van Hem!

Dit zijn allemaal dingen die de wet zegt. En uit jouw vraag maak ik op dat je het er mee eens bent. Je geeft de wet gelijk. En tegelijkertijd raak je helemaal in de knoop. Want je kunt de wet niet houden. Je voldoet niet aan deze dingen. En daarom blijft er maar één ding over: Vervloekt ben je als je de wet niet houdt!

Sla nu je Bijbel eens open bij Romeinen 3. Daar legt Paulus dit uit. Hij beschrijft jouw toestand, zoals God je ziet. Kijk eens naar vers 10-12: “Er is niemand rechtvaardig, ook niet één; er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt; allen zijn zij afgeweken, tezamen zijn zij onnut geworden; er is niemand die goed doet, er is ook niet tot één toe.”

Nu vraag ik je: Begrijp je wel wat deze woorden betekenen? “Er is niemand die God zoekt,” zegt Paulus. En denk jij dan dat je God wel zoeken kan? “Er is niemand die goed doet;” en denk jij dan dat je wel in staat zou zijn tot iets goeds? Dat je ooit van je leven kunt voldoen aan één van die dingen uit dat lijstje hierboven? 

Daarom is dit mijn eerste oproep aan jou. En dat niet alleen; het is Góds bevel aan jou: Geef het op! Je kunt de wet niet houden. Dat is een doodlopende weg. Jij bent als mens tegenover God volslagen hopeloos. Stop ermee om te proberen genoeg van je zonden te zien. Stop met het zoeken naar de juiste gevoelens, de juiste motieven, etcetera. Dat is de wet. En de wet kan jou niet helpen. Ze vertelt je wel hoe jij móét zijn, maar niet hoe je zo wordt. Kijk maar even verder in Romeinen 3. Naar vers 20: “Daarom zal uit de werken der wet geen vlees gerechtvaardigd worden voor Hem; want door de wet is de kennis der zonde.” Het enige dat de wet bereikt is dat ze je laat zien hoe zondig je bent. En dát is wat jij ervaart. Hoe meer je probeert aan al die eisen te voldoen, hoe meer je er achter komt dat je er niet aan voldoet. 
 

"Jij kunt rechtvaardig zijn voor God zónder te voldoen aan de wet! Ongelooflijk toch?!"

Hoe moet het dan wel? Lees maar wat Paulus verder zegt. Romeinen 3:21: “Maar nu is de rechtvaardigheid Gods geopenbaard geworden zonder de wet.” Laat eens goed tot je doordringen wat daar staat: Jij kunt rechtvaardig zijn voor God zónder aan al die dingen te voldoen die in dat rijtje staan! Jij kunt rechtvaardig zijn voor God zónder te voldoen aan de wet! Ongelooflijk toch?! Je kunt er niet aan voldoen, maar je hóéft er ook helemaal niet aan te voldoen!

Waarom niet? Omdat Iemand anders er aan heeft voldaan. Iemand die in heel jouw vraag niet voorkomt. En dát is jouw grote probleem. Je moet bij Jezus zijn. Dat is hoe Paulus vervolgt: “Namelijk de rechtvaardigheid Gods door het geloof van Jezus Christus, tot allen en over allen die geloven.” Jezus heeft aan de wet van God voldaan. Hij is helemaal rechtvaardig en helemaal heilig. Hij is alles wat jij niet bent. Geloof je dat? Vertrouw je dan aan Hem toe! Hij zegt tegen jou: “Ik wil jouw gerechtigheid zijn voor God. Neem Mij maar in je armen. Dan ben Ik helemaal van jou!” 

God weet dat jij niet rechtvaardig kunt zijn door de wet te houden, door aan van alles nog wat te voldoen. En daarom vraagt Hij maar één ding: Geloof je dat Ik tevreden ben met Mijn Zoon? Zul jij ook tevreden zijn met Hem? Dan ben Ik tevreden met jou!
 

"Jezus heeft aan de wet van God voldaan. Hij is helemaal rechtvaardig en helemaal heilig. Hij is alles wat jij niet bent. Geloof je dat?"

Ik wil je aanraden om de komende tijd het volgende te doen: noem al die dingen waaraan jij moet voldoen maar op voor God. Vertel Hem alles maar waar het jou aan ontbreekt en welke zonden er in je leven zijn. Erken voor Hem dat Hij gelijk heeft dat jij een zondaar bent en dat je de eeuwige dood hebt verdiend. En weet je wat je dan moet doen? Dan moet je al die zonden en al die gebreken één voor één op de schouders leggen van Christus. Zoals de Israëlieten hun handen legden op de kop van het offerlam. Je mag al je zonden en heel je eigen zondige bestaan leggen op Hem. Weet je wat er dan gebeurt? Dan worden ze met Hem verteerd op Golgotha. Dan zijn die zonden gestraft in Hem op wie Gods toorn is neergedaald. En dan mag je met Hem mee afdalen in het graf en ook weer met Hem opstaan in een nieuw leven. En dán ben je volkomen rechtvaardig en heilig voor God. Alleen zo vind je de vrede met God. 

Ik hoop dat je wat aan dit antwoord hebt. Ik ben benieuwd hoe het je vergaat. Laat gerust nog eens wat van je horen!

Kandidaat J. de Wit