Koude douche in kerk

Wij als gezin hebben een vraag over de kerk en de kerkelijke gemeente. Als stel komen we uit twee verschillende kerkelijke richtingen. Vrouw reformatorisch en man baptist. Onze kerkelijke achtergrond is overigens nooit een probleem geweest in onze geloofskeuzes en opvoeding voor onze kinderen (inmiddels pubers). Vanaf ons trouwen kerken we in de plaats waar wij wonen. Een ander kerkverband, maar we voelden ons welkom en hebben jaren daar ons onderdeel gevoeld van de kerkelijke gemeente en voelden ons opgebouwd in ons geloof door de prediking.

In de afgelopen tien jaar is onze gemeente erg veranderd. Er moest vernieuwd worden, er zijn keuzes gemaakt waar wij niet perse achterstonden, maar dat is nooit een rede geweest om weg te gaan. Maar in plaats van dat de gemeente is gegroeid of stabiel gebleven, is de gemeente enorm gekrompen. Nauwelijks op papier, maar aan het bezoeken van de diensten is dat duidelijk merkbaar. Ook de preek is een stuk korter geworden: van een half uur tot drie kwartier, nu hooguit tien minuten. En dan hebben we het nog niet eens over de inhoud. Deze ontwikkeling vinden wij zorgelijk. Jongeren komen niet meer en van de kinderen die vroeger bij onze kinderen in de klas zaten, komt er nog een enkeling op een zondag in de kerk. De ouderen (65+) zijn op enkele na vertrokken. De binding is weg, gezinnen komen vaker niet dan wel en als we zelf nu een paar weken niet zijn geweest (door gezondheid) is er niemand die het opvalt. Dit geeft even een schets hoe het nu is.

We hebben afgelopen jaren al verschillende keren gesproken met gemeenteleden en vrienden uit de gemeente, kerkenraad en dominee. Over de visie, de veranderingen maar zeker ook over de inhoud van de dienst en gemeente-zijn. Iedereen erkent wel (een deel van) de problematiek. We zijn elkaar kwijtgeraakt ergens onderweg en er is geen weg meer terug omdat veel al is doorgevoerd of veel mensen zijn vertrokken. Dit stelt ons voor een dilemma. We voelen ons niet meer thuis in onze gemeente. Zowel qua inhoud niet als de verbinding die voor ons en de kinderen weg is. Het verhaal is misschien niet zo inhoudelijk, maar we voelen ons ook niet meer bemoedigd in ons geloof.

We hebben daarbuiten andere initiatieven en vrijwilligerswerk om ons geloof te voeden en te delen. Maar toen we afgelopen zondag naar de dienst gingen, kregen we allemaal een koude douche. Een preek van zeven minuten, inhoudelijk gingen daarvan drie minuten over een seculier evenement. Geen 'warme' bekenden en liederen die we niet mee konden zingen, omdat we die niet kenden. We missen een kerk en omgeving waar we opgebouwd en gesterkt worden in ons geloof. Heeft u/hebben jullie tips voor ons? Bij het Googlen en informeren in de omgeving, komen we nog steeds uit bij deze gemeente. Maar wat er online staat, past niet meer bij de werkelijkheid. We bidden voor de kerk/gemeente en Gods werk en leiding hierin. Maar we lopen vast. Als we in deze gemeente blijven, wat kunnen we dan (nog) doen? En als we weggaan, waar moeten we dan heen? Kan dit zomaar of hebben we nog een taak? 

Wat een verdrietige ontwikkeling in jullie gemeente. Volgens mij is het duidelijk dat jullie als gezin niet in die gemeente kunnen blijven. Jullie hebben gesprekken gevoerd over de zorgen, maar er komt geen verbetering. Helaas blijft het in de gemeente bij het erkennen van een deel van de problematiek. Er is alleen een weg terug wanneer er voorgangers worden gevraagd die het Woord preken van zonde en genade om dit ook toe te passen naar de levens van de mensen.

Vooral omdat jullie kinderen hebben, lijkt het me dringend nodig om weg te gaan. Zoek een gemeente waar het Woord centraal staat en eerlijk wordt gepreekt. Ik vraag me af of jullie niet te lang zijn gebleven. Er kan een proces van gewenning ontstaan, waardoor het moeilijk kan zijn om weer te wennen aan een gemeente waar de prediking langer duurt en meer diepgang heeft. Blijf bidden voor de gemeente waar jullie weggaan. Leg aan de kerkenraad uit wat jullie motieven zijn om naar een andere gemeente te gaan.

Zoek biddend naar een Bijbelgetrouwe gemeente waar de prediking wijst op de noodzaak van bekering en geloof. Ook al kan het moeilijk zijn om daar een plaats te vinden, toch mogen jullie erop vertrouwen dat de Heere daarin wil helpen. Het gaat hierin ook om de eer van de Heere. Wanneer Zijn Woord centraal staat en Christus en zijn werk, dan wordt Hij daarin verheerlijkt en daarin zal zegen worden ontvangen!

Ds. J. A. van den Berg