Luie man

Ik ben al ruim twee jaar getrouwd met mijn man. We hebben een prima huwelijk en zijn gezegend met gezonde kinderen. Toch heb ik veel moeite met de werkwijze van m’n man. Hij maakt per week veel minder uren dan waar hij voor betaald krijgt. Luiheid. En ik heb daar een heel naar gevoel bij. Het was ook al voordat er kinderen waren en tijdens onze verkeringstijd. Altijd al zo geweest.

We praten er veel over, maar het zorgt altijd voor ruzie. Hij ziet het probleem niet. Het beïnvloedt ons huwelijk enorm. Ik ben zelf huisvrouw en werk niet dus ik heb daar ook niet iets over te zeggen, maar vind het wel vervelend. Hoe moet ik het los laten?

Beste vraagsteller,

Ú interpreteert de werkwijze van uw man als luiheid. Tja, op basis van een (anonieme) brief kan ik dit niet beoordelen, maar zou het ook niet zo kunnen zijn dat hij gewoon snél werkt en derhalve tijd overhoudt? Zolang zijn werkgever hem graag aan het werk heeft zijn er toch meerdere mogelijkheden dan u te ergeren aan -wat u noemt- luiheid?
 
Als ik uw brief nog eens overlees proef ik een aantal tegenstrijdigheden: “We hebben prima huwelijk” tegenover “het zorgt altijd voor ruzie” en “het beïnvloedt ons huwelijk enorm.” Voor mij zou dit reden zijn om met een relatietherapeut te praten…
  
En: “Altijd al zo geweest” naast “ik heb daar ook niet iets over te zeggen.” Wanneer u víndt dat u geen recht van spreken heeft, omdat u niet buitenshuis werkt, waarom is dit dan een probleem van u dat u blijkbaar toch regelmatig aankaart? Zelfs zo, dat het uw huwelijksgeluk in de weg gaat staan... of vindt uw man het en mag u niet iets zeggen? Ook dit zou voor mij een goede reden zijn om externe hulp te zoeken.

Helaas is dit met een schriftelijke reactie mijnerzijds niet zomaar op te lossen, juist omdat het de nodige vragen oproept. Dus op uw vraag hoe u een en ander zou kunnen loslaten is mijn antwoord: ga nogmaals samen een gesprek aan met als doel om -zonder ruzies- via een deskundige om te leren gaan met elkaar. 
 
Marijke Rots