Kleingelovige ergeren

Een vraag aan dominee A. T. Vergunst over deze woorden: “Maar zo wie één van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het ware hem nutter, dat een molensteen aan zijn hals gehangen, en dat hij verzonken ware in de diepte der zee.” Als iemand aan het Heilig Avondmaal deelneemt maar wel handelt zoals in deze tekst, hoe moet deze tekst dan gezien worden? Iemand die deelneemt aan het Heilig Avondmaal is -als het goed is- een kind van God en kan dus geen eeuwige straf krijgen. Maar hij kan zich blijkbaar wel schuldig maken aan deze tekst?

Hello vriend of vriendin, 

Het is een van de meest felle woorden die de zachtmoedige Heere Jezus ooit sprak. En we kijken daarin diep in Zijn herderlijke hart dat zo fel sprak over de situatie voor Hem.  We zijn zulke taal eigenlijk niet gewend van de Heere Jezus. Altijd stond Hij op om de kwetsbare mensen te beschermen. Dat doet Hij ook duidelijk in deze woorden. De “kleine” is niet zomaar een klein kind maar een kwetsbare en kinderlijke gelovige. En die neemt Hij in bescherming, want zo’n onvolwassen gelovige is als een kind. Niet alleen snel bezeerd, maar makkelijk verleid. En het gaat hier over een ‘verleiding’. Want het woord “ergert” hier betekent 'iemand te laten vallen in de zonde' of 'iets in de weg te plaatsen dat hun geestelijke leven belemmert of hun vreugde in de Heere vertroebelt'. Het is dus een verleiden tot een zondige weg of reactie. Dat kan natuurlijk op allerlei manieren gebeuren, maar dat laat ik nu rusten. 

Volgens een uitlegger bedoelde de Heere Jezus niet letterlijk dat deze persoon  na deze daad met een molensteen om zijn nek de zee in geworpen zou worden. Hij bedoelde dat het beter zou geweest zijn dat deze persoon verdronken was voordat hij een ‘kleine’ ergerde. Ik denk dat dit een goede uitleg is, want de Heere Jezus zei ook “het ware hem nutter.” Maar het betekent wel dat deze daad een zeer ernstige zonde is die ook gestraft zal worden en die straf of kastijding zal pijnlijk zijn. 

We zullen maaien wat we zaaien. En daarom is het hoogst ernstig wanneer een oudere christen vergeet hoe hij/zij was toen zij net hun wankele stappen zetten in het christelijke geloof en leven. We staan zo snel klaar met ons oordeel en veroordelen meedogenloos. En zelfs al is ons motief goed, kan onze manier verwoestend zijn. Ik lees daarom in deze tekst een ernstige waarschuwing van onze zachtmoedige Meester om zoals Hij te zijn in het omgaan met pasgelovigen.

Dus ja, een kind van God kan zich schuldig maken aan deze zonde, maar niet dat dit hen een eeuwige straf zal brengen, maar wel een kastijding die niet mals zal zijn.  

Hartelijke groeten, 
Ds. A. T. Vergunst