Affaire met de buurman

Hoe om te gaan met de buren na een affaire? Het zit zo, dat ik een affaire heb gehad met de buurman. De Bijbel zegt dat we dan moeten ‘amputeren’, maar we delen we teveel gemeenschappelijke zaken. Ik sta open voor een gesprek om dingen af te sluiten en elkaar te vergeven. Want we willen beiden ons huwelijk voortzetten en hebben spijt. Dat wordt niet gewaardeerd door de buurvrouw.

Mijn man vindt het ook nodig om deze kwestie af te sluiten en hier een open en eerlijk gesprek over te voeren. Maar nu lijkt het voor de buurvrouw net alsof ik het allemaal alleen maar doe om mezelf en niet nadenk over wat dat met haar doet. Terwijl dit echt niet zo is en de situatie te ingewikkeld is. We zijn allemaal christen en zo wil ik ook leven. Ik heb enorm veel spijt over wat er gebeurd is. Ik voel God zo dichtbij en wil leven zoals Hij dat zou doen.

Daarnaast zou ik niet nog een avondmaalstafel af willen wijzen doordat er bewust geen gesprek is gevoerd en we beiden onze eigen weg gaan zonder intensief contact. Wat we ook beiden willen. Maar hoe gaan we daarna verder als buren? Verhuizen is zo direct geen optie. We houden het stil voor kinderen en verdere omgeving, maar het gaat zo opvallen dat het dan alsnog uit zou komen.

Hebben jullie tips, hoe hiermee om te gaan? Moeten we afspraken maken? In gesprek hierover?

Om goede raad deze situatie te kunnen geven en hierin te adviseren zouden eerst alle partijen gehoord moeten worden. We raden u aan om om daarom uw eigen kerkenraad (predikant) hierbij in te schakelen. Waar oprecht berouw is, kan een oprechte schuldbelijdenis niet achterwege blijven. Aan de ‘beschadigde’ partijen dient ook recht gedaan te worden. Dit hoeft niet in het openbaar (als het geen openbare zonde is), maar kan in overleg met de kerkenraad geschieden.

Redactie Vragenrubriek