Ik voel me een nietsnut

drs. E.J. (Els) van Dijk / 2 reacties

16-09-2022, 10:58

Vraag

Ik voel me een enorme nietsnut in dit leven. Ik heb autisme en als ik thuiskom doe ik niets meer in het huishouden. Om bezig te zijn doe ik wat dingen buitenshuis, maar dat levert zo’n vol hoofd op. Zelfs als ik een paar uur uit bed ben is het al weer op, waardoor ik thuis eigenlijk niets meer doe. Ik zie wel wat er allemaal moet gebeuren, maar het gebeurt niet. En dat levert weer een extra gevoel op van waardeloosheid, nutteloosheid, luiheid. “Gij beslaat onnutiglijk de aarde.” En als ik dan al eens bereid ben om wat te gaan doen overvalt me weer het gevoel van verlangen naar rust.

Vooral ook naar God toe voel ik me zondig en slecht om dat ik zo’n leeg bestaan leid. God vraagt veel meer van mij als dat ik doe. Ik geef toe, soms is het wel gemakzucht, maar het hangt altijd samen. Ik voel me leeg, maar met heel veel prikkels. Wie kan me helpen hier uit te komen? De eis van het geloof is misschien nog wel het ergste van alles. Ik kan het niet, ik snap het niet, ik wil het niet, het levert elke dag schuld en chaos op.

ADVERTORIAL

Ontmoet de vervolgde kerk

Als we iets kunnen leren van de vervolgde kerk, dan is het wel dat de Here God een Baken van hoop is. Hoe de vervolgde kerk hiermee omgaat, horen we tijdens de Open Doors-dag op 8 oktober 2022.

Boek nu je tickets!

Ontmoet de vervolgde kerk

Antwoord

Beste...,

Leven onder een veeleisende meetlat is bijzonder vermoeiend. Als je van jezelf meer vraagt dan je aankunt, blijf je altijd met hopeloosheid en een schuldgevoel achter. En als je zelfs denkt dat jouw God een veeleisende God is die meer van je vraagt dan waartoe jij in staat bent, blijft er helemaal niks meer van je over. Maar ik ben ervan overtuigd dat God niet zo is. God zal je nooit ergens brengen waar Zijn genade je niet beschermt.

Ik denk eerlijk gezegd dat je op een andere manier in het leven moet proberen te staan. Niet langer kijken in de spiegel van de veeleisendheid, want dan zal je altijd een verliezer zijn en blijven en je zult dan schuldgevoel op schuldgevoel stapelen. Je een nietsnut vinden, hopeloos en machteloos. Je mag beginnen met de erkenning dat je een beperking hebt. Gewoon reëel onder ogen zien wat je niet lukt, wat een onmogelijkheid is in jouw bestaan.

Maar dan komt het belangrijkste: wat kan en mag je wél? Wat is je restcapaciteit? Hoe kan jij wél tot zegen zijn op deze wereld en voor de mensen om je heen? Hoe kan jij vruchtdragen? Hoe kan God jou gebruiken? 

Ik ben ervan overtuigd dat God een bedoeling heeft met elk mensenleven, dus ook met dat van jou. Wil je eens proberen om vanuit dat gezichtspunt naar je leven te kijken? Hoe kan jij verschil maken voor de mensen en de wereld om je heen? Misschien is dat in jouw ogen niet groots en meeslepend genoeg, maar daar gaat het helemaal niet om. Als jij met een goed woord, een eenvoudige daad iets kunt toevoegen in deze gebroken wereld kan dat van een veel grotere betekenis zijn dan je zelf doorhebt. Als je elke dag begint vanuit de rust en de zekerheid bij God geborgen te zijn, onder de bescherming van Zijn genade, zal deze overtuiging en het verlangen daar iets van uit te mogen delen, een enorme uitwerking hebben op je gemoedsgesteldheid. En mensen met een innerlijke rust en vrede zijn minder vatbaar voor overprikkeling. 

Dus alsjeblieft, smijt de spiegel van veeleisendheid in stukken en kijk naar de rivier vol van vrede die bij God te vinden is en luister naar Zijn plan voor jouw leven. Dan zal je een gezegend mens zijn en mag je tot zegen voor anderen zijn.

Heb het goed!


Vriendelijke groet,

Drs. Els van Dijk
Voor begeleiding en advies
www.els-van-dijk.nl

drs. E.J. (Els) van Dijk

drs. E.J. (Els) van Dijk

  • Geboortedatum:
    28-01-1956
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Veenendaal
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Voormalig directeur Evangelische Hogeschool. Nu begeleiding en advies.

    Bekijk ook:

2 reacties
Samanthi
16-09-2022 / 11:37
Lieve vragensteller,
Volg de raad van Els van Dijk op.
Mijn man en ik lopen ook tegen beperkingen op, wij proberen de lat telkens te verleggen.
Het moeten weg te laten, naar het blijft een worsteling.
sijmen
17-09-2022 / 12:07
Prachtig antwoord! Jezus zocht juist mensen op als de blinde langs de weg, bedelaars, nietsnutten. Erken en accepteer jezelf. Als zondaar en met alle tekorten. Al mislukken de pogingen het elke dag beter te doen, dan nog vraagt God ons hart. Overgave. Onze onverbeterlijkheid voor Hem belijden. (Heel herkenbaar trouwens). Maar de negatieve gedachten kun je leren om te buigen naar positieve. En die kun je leren jezelf eigen te maken. Juist op grond van de Bijbel. Want die staan vol woorden van hoop! Schrijf je negatieve gedachten op, en zoek in de Bijbel positieve tegengedachten. God vraagt van ons geen volmaakte, maar erkentenis van onze onvolmaaktheid, en vluchten tot Jezus, om zo uit Hem te leren goede vruchten te gaan dragen. Onszelf lukt dat immers nooit.
Je kunt op dit bericht reageren. Klik hier om in te loggen.

Terug in de tijd

Ik wil u graag een vraag stellen over wat mij al lang bezig houd en ik kom er ook maar niet uit. Het zit namelijk zo: ik...
geen reacties
15-09-2005
Binnen onze gezindte wordt het belang van om de Bijbel op volgorde te lezen altijd erg benadrukt. Ik ben dit ook gewend ...
geen reacties
15-09-2014
Wij zijn een jong stel, onlangs voor de wet getrouwd en we wonen nu met elkaar. Binnenkort trouwen we ook voor de kerk, ...
1 reactie
15-09-2021
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering