Sneller geïrriteerd en overprikkeld

Ik ben een man van in de dertig, getrouwd, vader van kinderen. Rond mijn zestiende levensjaar is de diagnose autisme gesteld. Tijdens mijn verkeringstijd kwamen deze eigenschappen veel sterker naar voren dan toen ik vrijgezel was. Opeens moest ik ook rekening houden met iemand, dat vond ik moeilijk. Als ik moe was hadden mijn vriendin en ik regelmatig conflicten. Ik raakte dan snel gefrustreerd. Soms ging dit goed, soms werd het heftig tussen ons twee.

Ook in ons huwelijk bleven deze momenten. Ik bewonder mijn vrouw hoe ze met mij omgaat. Natuurlijk is dit wisselend, soms gaat het goed, soms gaat het totaal mis. Ik voel mij dan ontzettend falen tegenover mijn vrouw. Waarom doe ik zo tegen haar? Dit verdient zij niet. Ik voel mij op zo moment niet goed voor haar. Terwijl mijn vrouw dit na mijn boosheid, geïrriteerde houding, nog steeds niet zo ziet. Ze blijft van me houden en het beste zoeken.

Nu we een aantal kinderen hebben lijkt het erger te worden. Ik raak sneller geïrriteerd en overprikkeld. Als ik een drukke dag heb gehad kan ik dit vaak niet meer erbij hebben. Wat kunnen we doen? Soms word ik zo moedeloos en depressief hiervan. Soms lijkt hulp nodig, maar ik vind dat we samen al veel kunnen oplossen.

Beste vraagsteller,

“Wat kunnen we doen?” is uw vraag. En het antwoord geeft u in de volgende zin: u kunt veel zelf oplossen. Zeker. Dat doet u ook, als ik uw brief goed lees. En zo nodig, dan vraagt u hulp! Ik weet niet zo goed wat ik hier nog aan toe kan voegen, behalve dan dat het prima is om naar uw vrouw te luisteren als zij bewonderenswaardig met u blijft omgaan zoals u ook schrijft.

In praktische zin: creëer rustmomenten als u die nodig heeft, vooral na een drukke (werk)dag. Overleg de mogelijkheden daartoe eveneens met uw echtgenote: zij zal er ongetwijfeld begrip voor hebben! Een (jong) gezin hebben vergt nu eenmaal veel van beide ouders, maar voor ‘druk zijn’ is in de praktijk altijd een oplossing te vinden. Bespreek samen wat bij u beiden past, zodat u zich minder geïrriteerd of overprikkeld hoeft te voelen. 

Desnoods gaat u naar de huisarts, wanneer bovenstaande niet voldoende helpt. Dat is de eerste stap naar verdere ‘hulp’ tenslotte!

Marijke Rots