Een heilige algemene Christelijke Kerk (2)

Een vervolgvraag op “een heilige algemene christelijke kerk”. Hoe ziet dominee Roos de voorkeur voor een lidwoord in het licht van de Nederlandse Geloofsbelijdenis artikel 27. Daar wordt een toch gezien als enig? God vergadert zich in deze wereld niet een kerk maar een “enige” kerk? Wordt door de voorkeur bij een lidwoord te leggen, volgens vooral vanuit onderliggende moeiten rondom samengaan van kerken, niet een van de vier genoemde kenmerken in NBG 27 miskend (zie ook vraag en antwoord 54 van de Heidelbergse catechismus)?

Beste vraagsteller,

Bedankt voor je correctie. Zo wil ik het allereerst zien. We lezen in bedoeld artikel van de NGB inderdaad het woord: enig. Het lidwoord staat er uiteraard ook bij. In dit artikel wordt dit woord gebruikt in verband met de kerken in allerlei landen en werelddelen. Zie het slot van het artikel.

Ik stem het je toe dat er een enige kerk is, ook tegenover de achtergrond van de verschillende kerken in bijvoorbeeld een en hetzelfde land, zoals in Nederland. Ik zou dit dus niet graag willen ontkennen. Er is maar één geloof en één Heere. Persoonlijk zou ik dat aspect niet te sterk willen benadrukken, maar dat is persoonlijk. Daarom liever het lidwoord. Het lidwoord zegt in principe ook dat er slechts een enige kerk is.

Nu inhoudelijk: Het is gedurende mijn gehele leven een ideaal geweest dat er ooit één kerk zou kunnen worden gevormd, waarin de huidige veelheid van kerken met eveneens de verscheidenheid van accenten binnen de Gereformeerde confessie zouden zijn vertegenwoordigd. Die verscheidenheid mag er bestaan binnen de kerk voorzover deze binnen de Belijdenis een plaats kan hebben. Waarom kunnen we niet beginnen een administratief samengaan te stichten? Immers, ook binnen de richting van onze gezindte komt er binnen elke kerk wel deze verscheidenheid voor. Dat zou naar de wereld en iedereen een beter gevoel geven. Er mag juist verscheidenheid zijn, als het maar naar het Woord is.

Ik heb echter ook ondervonden dat dit ideaal niet haalbaar is. Noemen we dat zonde? Dat zal wel zo moeten zijn. Maar, scheidingen kunnen ook voortkomen vanuit het bestuur van de Heere. Zaken kunnen pas echt gerealiseerd worden als we schuld erkennen over onze kerkelijke hoogmoedigheden.

Ik zie de vraag tenslotte als een welkome aanvulling, ook naar mezelf toe. Daar ben ik je dankbaar voor. Hopelijk kunnen we het samen hierover dan eens zijn. Dat zou al een mooi begin zijn op weg naar eenheid!

Ds. P. Roos