Geloof en ons brein

Ik heb jaren met mensen met gewerkt die op latere leeftijd hersenletsel kregen en compleet van karakter veranderden. Hoe moet ik het geloof zien in relatie tot het brein? Hoe we ons voelen en gedragen komt voort uit ons brein: agressie, impulsiviteit, etc. Dus zondigen ook, bijvoorbeeld als je door hersenletsel geen agressie- en/of impulsbeheersing meer hebt en zondigt. God heeft ons geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis, maar we hebben allemaal andere hersenen...

Geloof is gelukkig niet afhankelijk van ons brein. Zondigen komt inderdaad uit onszelf voor. Daar speelt helaas ons brein een kwalijke rol in. Maar geloof is gericht op iets wat buiten onszelf ligt. Dat ligt niet vast in onze hersens, maar in Christus. Al verkalken onze hersens of zijn ze door een herseninfarct beschadigd, de grond van onze zaligheid ligt in Hem Die zit aan de Rechterhand van God.

Hoe aangrijpend het ook is dat mensen veranderen wanneer ze hersenletsel oplopen, God verandert niet in Zijn trouw en genade. Dat is troostvol en bemoedigend. Overigens is het wel ontzettend belangrijk om in de tijd dat we gezond zijn, naar lichaam en geest, de Heere te leren kennen. Niet voor niets zegt Salomo dat we onze Schepper moeten zoeken in onze gezonde dagen eerdat de kwade dagen komen. Maar wie Christus door een waar geloof is ingeplant kan nooit verloren gaan. Hoe ons brein ons ook in de steek laat en ons verward en agressief doet zijn, de Heere laat niet los de werken van Zijn handen.

Wat mooi dat we elke kerkdienst daarmee beginnen: onze hulp is in de Naam van de Heere, Die hemel en aarde gemaakt heeft; Die de trouw bewaart tot in eeuwigheid en niet laat varen (niet los laat) de werken van Zijn handen! Dat biedt houvast en zekerheid. Ons brein verdwijnt, maar Gods beloften zijn eeuwig en in Christus Jezus Ja en Amen!

Ds. R. W. van Mourik,
Alblasserdam