Angst voor eindtijdrampen

Ds. J.J. Tigchelaar / 3 reacties

26-02-2019, 11:06

Vraag

Ik ben moeder van een fantastisch jongetje en vrouw van een ontzettend lieve man. Tot twee jaar voordat ik dat werd was mijn leven ingewikkeld en ging er heel veel verkeerd. Ik ben vaak in de steek gelaten door mensen die ik vertrouwde, er was psychische ziekte van heel dichtbij en er is stevig misbruik van me gemaakt door mensen die erg egoistisch waren. Ik heb mezelf overal vrij goed doorheen gebokst, hoewel er natuurlijk gevolgen zijn geweest voor mijn eigen psyche. Zo ben ik depressief en overspannen geweest, heb ik een milde vorm van anorexia gehad, kan ik nog steeds niet erg goed mijn grenzen aangeven en heb ik tijdenlang traumaflashbacks gehad (zoals bij PTSS). Op dit moment ben ik eindelijk gelukkig, al een hele tijd. Ik zou mezelf geestelijk gezond noemen, ik heb wel ongeveer verwerkt wat er verwerkt moest worden.

Toch is er een terugkerend element waar ik steevast tegenaan loop: ik ben buitensporig bang voor wereldrampen die worden voorspeld in Openbaringen. Elke keer als ik in het nieuws iets lees, of als iemand iets noemt dat in de verte iets te maken heeft met eindtijdrampen, krijg ik een soort angstaanval. In principe is het niet meer dan logisch dat je doodsbang wordt als je denkt dat er in de komende tien jaar ergens een kernbom in je achtertuin gedropt kan worden, of dat er in de komende twintig jaar een wereldwijd antichristelijk totalitair regime ontstaat, of dat er niet meer genoeg voedsel zal zijn om iedereen te kunnen voeden. Het is in zekere zin dus wel een reëele angst. Maar aangezien andere mensen deze angst niet hebben, is dit niet ‘normaal’ in de letterlijke zin van het woord. Als ik niet zou geloven dat de Bijbel echt was, zou ik minder bang zijn. Dan zou ik er niet zeker van zijn dat er daadwerkelijk verschrikkelijke dingen staan te gebeuren.

Het beeld dat ik ervan heb, dat mij zo bang maakt, heeft te maken met het niet kunnen beschermen van de mensen die mij lief zijn. Ook met voorstellingen van gemarteld worden door eerdergenoemd totalitair regime en de vraag of ik dan Jezus nog zal kunnen blijven erkennen als Heer’, maar eerder nog dat mijn geliefden gemarteld zouden worden, al dan niet voor mijn ogen. (En dan is er daarnaast nog een scala aan afschuwelijke beelden die ik te danken heb aan een levendige fantasie, als kers op de taart.) Tegelijkertijd herken ik het ontzettende gevoel van angst van eerdere ervaringen in mijn leven en vraag ik mij af of de angst of de heftigheid daarvan een gevolg kan zijn van dingen die eerder zijn gebeurd. Er wordt beweerd dat angst altijd te maken heeft met verlaten worden, en ik kan me dat voorstellen, al heb ik die theorie nog niet uitvoerig bestudeerd.

Mijn man kan niet zoveel met mijn angst. Met name omdat mijn angst opgewassen is tegen elke manier van rationaliseren. Al zijn pogingen om mij gerust te stellen eindigen in niets. Ik weet dat er echt dingen gaan gebeuren, want dat zegt de Bijbel, ik weet dat er echt zulke dingen kúnnen gebeuren, want er zijn overal achterlijke gladiolen aan de macht, de enige vraag is nog: wannéér gaat het gebeuren?

De afgelopen tijd heb ik een les doorleefd over het kwaad op de wereld. Ik werd geplaagd door beelden van de afschuwelijke dingen die mensen elkaar aandoen, dingen waarvan de gemiddelde mens zich de helft nog niet kan voorstellen. Ik vertel andere mensen dus ook liever niet over de dingen die ik zie, want daarmee maak ik ze van streek. Deze les kreeg ik, leerde ik later, om beter te begrijpen waarom Jezus naar de aarde moest komen (ik had zelf om deze les gebeden), maar ook om te begrijpen waarom er een einde aan deze wereld moet komen. De gruwelijkheden van dingen die mensen elkaar aandoen zijn nog zwarter dan de rampen van de eindtijd. Misschien zit ik nog wel midden in de les die God mij geeft over hoe alles zit, waarom Jezus moest komen, en volgt de gigantische heerlijke ontknoping nog. Moet ik eerst het kwade in alle ellende zien om de glorie beter te kunnen beleven en zie ik nu het licht aan het einde van de tunnel nog niet. Als dat zo is is het wel een vrij lange tunnel, maar het kan. Zomaar wat ideeën en gedachten.

De korte versie van mijn lange vraag is dit: Kan ik van mijn angst af komen? Zo ja, hoe? Zo nee, hoe moet ik ermee omgaan? Of moet ik naar de hulpverlening of een pastoraal werker stappen? Ik hoop dat er iemand is die iets kan met mijn vraag. Zo niet, dan ben ik er in ieder geval niet op achteruit gegaan...

Antwoord

1. Ik begin achteraan waar vraagstelster schrijft: “De korte samenvatting van mijn lange vraag is dit: Kan ik van mijn angst afkomen? Zo ja, hoe?” En ik heb de indruk dat het van zich afschrijven van de gevoelens al enigszins als een bevrijding wordt ervaren.

2. Angst heeft verschillende oorzaken. Het kan voortkomen uit vroegere gebeurtenissen. Of uit een levendige, soms morbide, interesse, gepaard met fantasie. Het boek Openbaring beschrijft inderdaad schrikwekkende gebeurtenissen. Daar worden in de vraag allerlei andere moderne wandaden en geweld mee verbonden.

3. Wat is de bedoeling dat Johannes dat alles in dromen en visioenen vernam en moest doorgeven? Toch niet alleen om de lezers bang te maken. Het is een getuigenis van Gods macht en het oordeel over een zondige wereld. Met tegelijkertijd ook de boodschap van de finale overwinning van en door het Lam van God, de Heiland en Koning van zijn kerk en van de nieuwe wereld.

4. Hoe reageren mensen daarop? Er zijn onwetenden, die denken dat wij mensen zelf de wereld (en het klimaat) wel zullen regelen. Er zijn onverschilligen, die denken dat het hun tijd wel zal duren. En er zijn mensen die met vreze en beven de toekomst tegemoet zien. Elke tijd (vanaf de dagen van Paulus tot de onze) zijn er mensen die er voorspellingen aan vast knopen.

5. Tegenover de angstaanjagende beelden en profetieën staat in de Bijbel ook wel wat anders. Niet dat alles wel mee zal vallen of dat alles automatisch wel goed komt. De geschiedenissen in het Oude en Nieuwe Testament, de woorden van Jezus Christus en de geschriften van de apostelen leren ons een andere weg. Ongelovigen hebben daar geen boodschap aan, maar voor christenen is daar hun troost, voor tijd en eeuwigheid, voor lichaam en ziel.

6. “Wees niet bezorgd, vrees niet, wees in geen ding bekommerd.” Dat lezen en horen we overal in Gods Woord. Dat is geen ontkenning van gevaar, dreiging, ramp, lijden of ellende. Maar een wijze hoe daarmee om te gaan. Ik noem twee heel sterke argumenten. Luister eerst naar Jezus Christus in Mattheüs 10 vers 28: “Wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden...” Dat hoofdstuk vanaf vers 11 is trouwens zeer toepasselijk bij onze vraag. En lees dan wat de apostel Paulus aan de mensen in Rome schrijft, hoofdstuk 8 vers 18: “Want ik ben er van overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.” Dat is niet rationeel, maar taal van geloof en vertrouwen.

7. Ik weet niet of  de vraagstelster van zingen houdt, maar ons Psalmboek staat vol van liederen en verzen waar tegen alle ellende en verdrukking in gezongen wordt van het vertrouwen op Gods zorg. En vergeet daarbij de liederen uit de bundel van Johannes de Heer ook niet. Er wordt weleens gezegd dat de duivel (en zijn verzoekingen) op de loop gaan voor het zingen van Gods trouw. Geen wonder, want psalmzingen is bidden.

8. Nog één waarneming van mijn kant. Ik heb heel wat gelezen van martelaren. Uit de oude kerk, uit de tijd van de reformatie, onder totalitaire regimes en van het zendingsveld. Dan blijkt dat christenen niet terugdeinzen maar met vreugde hun kruis dragen en een geweldig getuigenis van geloof gaven. Niet voor niets getuigde rond het jaar 200 de kerkvader Tertullianus: “Het bloed van de martelaren is het zaad van de kerk.”

Ds. J. J. Tigchelaar

Ds. J.J. Tigchelaar

Ds. J.J. Tigchelaar

  • Geboortedatum:
    05-12-1931
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Putten
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Emeritus predikant en adviseur predikantenopleiding Church of Central Africa

Tags in dit artikel:

angst
3 reacties
Hans
26-02-2019 / 14:46
Zojuist gelezen:
Wie in geloof op Jezus ziet, die vreest voor dood en helle niet.
En dus ook niet voor het laatste oordeel, het eindgericht.
Liefde en vrees verdragen elkaar niet. De volmaakte liefde drijft de vrees buiten. (1 Johannes 4) of de liefde drijft de vrees buiten, of de vrees drijft de liefde buiten. Als de liefde ondermaats is, pakt de vrees zijn kans. God is groot, vooral in Zijn liefde. Daarvan getuigt de zending van Zijn Zoon in deze wereld.
Gerard
27-02-2019 / 00:45
De bekende evangeliste Corrie ten Boom bezocht eens een klein land in Afrika, waar een vijand de regering had overgenomen. Deze nieuwe regering was fel gekant tegen christenen. De eerste avond dat Corrie er was, werden een paar christenen naar het politiebureau geroepen om geregistreerd te worden. Toen ze daar kwamen, werden ze gearresteerd en in die nacht in het geheim geëxecuteerd. De dag daarop gebeurde hetzelfde met andere christenen. De derde dag weer. Het was de bedoeling alle christenen te vernietigen; mannen, vrouwen en kinderen.

Die zondagochtend sprak Corrie in een kleine kerk. Ze kon de angst en spanning op alle gezichten lezen. Tijdens de dienst keken ze voortdurend naar elkaar, met ogen die dezelfde vraag stelden: ‘Zal mijn buurman de volgende zijn die eraan gaat? Of ik?’

Corrie las 1 Petrus 4:12-14 voor. Daarna sloot ze de bijbel en begon ze te praten. “Toen ik een klein meisje was, kwam ik een keer bij mijn vader en ik zei: “Papa, ik ben bang dat ik nooit sterk genoeg zal zijn om een martelaar voor Jezus Christus te zijn.”
“Vertel me eens,” zei mijn vader, “als je met de trein van Haarlem naar Amsterdam moet – wanneer geef ik je dan het geld voor het treinkaartje? Drie weken van tevoren?”
“Nee, u geeft me dat geld vlak voor we de trein in gaan.”
“Precies”, zei mijn vader. “En zo gaat het ook met de kracht van God. Onze wijze Vader in de hemel weet ook wanneer je bepaalde dingen nodig hebt. Op dit moment heb je de kracht om een martelaar te zijn nog niet nodig, maar zodra je geroepen wordt de eer te mogen hebben ter wille van Jezus oog in oog met de dood te komen staan, zal Hij je de kracht daartoe geven – op het juiste ogenblik.”

Zie verder
https://www.sdok.nl/verhalen-nieuws/quot-papa-kan-ik-wel-martelaar-zijn-quot
AHHK76
08-03-2019 / 04:04
Beste vraagsteller, jouw gedachten en gevoelens zijn voor mij herkenbaar... Daarom wil ik graag met je delen, hoe ik ermee omga en wat mij helpt. Ik hoop dat je er wat aan hebt... Allereerst heb ik uitleg gekregen van een hulpverlener wat er gebeurt in je lichaam als je een paniekaanval krijgt. Nu kan ik mezelf beter begrijpen en er beter mee omgaan. Daarvoor was ik bang dat ik gek werd, maar dat was niet zo. Alleen mijn angst ging met mijn lijf en verstand op de loop... Hij vertelde hoe ik dit kan voorkomen. Namelijk door te wandelen of te zingen. Wandelen helpt de overtollige adrenaline die vrijkomt een beetje weg te werken (ramen zemen hielp mij ook). Zingen activeert het verstand en reguleert de ademhaling en leidt af van de angst. Dit laatste is ook al zo als je muziek luistert en je daarop concentreert. Zingen bracht mij dichter bij God en dat gaf mij vetrouwen dat Hij voor mij zorgt en om anderen in Zijn Handen te leggen.Verder heb ik antidepressiva gekregen die ook tegen angst helpen. Ook zoek ik geen dingen op om te lezen of overdenken die over de eindtijd gaan. Ik klem mij liever vast aan teksten zoals: Zie ik ben met u al de dagen tot de vol oeinding van de wereld... en Vreest niet, zie Jesaja 43). Zegen, rust en vertrouwen toegewenst!
Wat je man betreft... bij mij hielp meepraten niet, dat versterkte mijn angst. Tegenspreken gaf mij een onbegrepen gevoel. Misschien kun je zelf bedenken wat je van hem nodig hebt en dat aan hem vragen? Misschien is het gewoon dat hij aanwezig is, luistert, je afleidt, muziek aanzet, met of voor je bidt.... of even jouw taak overneemt, zodat je even afleiding kunt zoeken of kunt gaan wandelen? Bedenk/bespreek het samen...? Ook voor hem sterkte en wijsheid toegewenst!

Terug in de tijd

Ik heb net op Refoweb een vraag gelezen over het Heilig Avondmaal. Ik heb precies dezelfde vraag nl.: mag je aan het Avo...
geen reacties
25-02-2005
Ik weet dat ik uit mezelf nooit meer bij God kan komen. En dat ik Christus als Zaligmaker nodig heb. Maar ik vrees dat d...
geen reacties
25-02-2005
Waarom moeten vrouwen een rok dragen? In de tijd van de Bijbel droegen mannen toch een soort gewaad, wat erg lijkt op ee...
geen reacties
25-02-2016
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering