Schriftuurlijke prediking zonder bevinding

Aan ds. Heikamp. Kunt u mij uitleggen wat “schriftuurlijke prediking brengen zonder bevinding” (uit het antwoord 'Hypercalvinist') betekent? Immers, schriftuurlijke prediking impliceert al dat de bevinding, die dus in de Schriften voorkomt, inbegrepen is in de prediking. Elke bevinding die niet in de Schriften voorkomt is toch geen schriftuurlijk bevinding? En elke prediking zonder bijbelse bevinding (voor zover dat in het tekstgedeelte voorkomt) is geen schriftuurlijk prediking. Toch?

Ik ga niet met woorden spelen omdat de zaak er te ernstig voor is. Met Schriftuurlijke prediking wordt bedoeld dat de tekst zuiver verklaard kan worden en met de omgeving van de tekst in overeenstemming is. Met bevindelijke prediking wordt bedoeld hoe de Heilige Geest het gepredikte Woord verklaart en toepast in het hart. Zodat ik mag getuigen: Ik heb het zelf uit Zijne mond gehoord. De Heilige Geest raakt met zijn Woord het hart aan en werkt daaruit bijvoorbeeld een droefheid naar God, die een onberouwelijke bekering tot zaligheid werkt. Hoe zal ik anders tot het zaligmakend geloof in Christus gebracht kunnen worden? Dus nogmaals is uw stelling onjuist, want een Schriftuurlijke prediking impliceert juist op zich geen bevinding. Hoe zullen anders de drie stukken geleerd worden als ze niet uit de tekst worden gericht op het hart?

Ik raad u aan om oudvaders te gaan lezen. U ziet en leest dan hoe getrouw zij ook Gods Woord uitleggen, om het van toepassing te brengen voor het hart van Gods volk. Hopelijk wordt het u wat duidelijker, maar dan moet u uw verkeerde stellingen verlaten. En dat is nu juist het werk van de Heilige Geest in het hart van een zondaar.

Wees in alles Gode bevolen,
Ds. J. D. Heikamp