De waarheid vertellen over samengestelde gezinnen

Mijn man is eerder getrouwd geweest en uit dit huwelijk is een tweeling geboren. Ze zijn 14 jaar en wonen bij hun moeder. Echter, wij hebben grote zorgen over die thuisbasis omdat die niet veilig is. Wij kunnen daar echter niet zoveel tegen doen, want dan komen er zeer gemene tegenzetten en dat doet ons vrezen dat we het (heel goede contact) met de jongens nog meer moeten missen. We mogen ze nu een veilige thuisbasis bieden als ze bij ons zijn.

Samen hebben wij een dochtertje gekregen. Zij is dol op haar broers, maar ziet ze dus weinig. Vaak vraagt ze waar ze zijn. Tot nu toe zei ik, ze zijn op school. Maar ik voel dat ik dit niet kan blijven zeggen, want pas zei ze toen we bij vrienden waren en de kids thuiskwamen uit school, de namen van haar broers en keek ons aan zo van: komt de tweeling dan ook zo thuis? Hoe vertel je een meiske van twee jaar dat de tweeling een andere mama heeft? Ik weet het echt niet. Heeft iemand tips, of blijf ik zeggen dat ze op school zijn?

Beste mevrouw,

Hoe u uw dochtertje moet vertellen over haar broers? Wat dacht u van de waarheid, of moet ze die te zijner tijd zelf maar ontdekken? Hoe betrouwbaar zal ze u vinden als u haar ‘voor de gek houdt’, misschien heel lang? Wat zeggen de jongens hiervan, die juist die veilige (en dus ook éérlijke) basis nodig hebben? Of mogen zij zich niet ‘verspreken’?

Ook al is het met de beste bedoelingen... en wellicht niet zo gemakkelijk voor allemaal: smoesjes verzinnen houdt u niet vol. De waarheid vertellen is hoe dan ook de beste manier om de verhoudingen binnen de familie(s) goed te houden. Het gaat immers om féíten, die u met de beste wil van de wereld niet kunt veranderen.

Marijke Rots