Lijden als gevolg van verkeerd gedrag

Voor dr. G. A. van den Brink. In 1 Petrus 4:15 is sprake van “iemand die zich met de zaken van iemand anders bemoeit”(HSV). Zo iemand lijkt hier op één lijn gesteld te worden met een dief of moordenaar. Dat is nogal wat. Wat houdt dat “zich bemoeien met” dan precies in? Je hebt mensen die hun neus, vrij onschuldig, naar het lijkt, graag overal in steken, of mensen die opkomen voor een ander of zelfs voor een onbekende omdat diegene onrecht wordt aangedaan, enz. Is dat dan erg? Is het zelfs net zo erg als moord? Op het eerste gezicht kan dat toch niet zo zijn? Of gewoon toch wel en is het onze kleinmenselijke blik die deze zonde niet meer als zonde herkent? Of wordt er hier iets anders, iets specifieks kwaadaardigs bedoeld?

Beste vraagsteller,

Dank voor je vraag. In 1 Petr. 4:15-16 staat: “Maar laat niemand van u lijden als een moordenaar of dief, of kwaaddoener, of als iemand die zich met de zaken van iemand anders bemoeit. Als iemand echter als christen lijdt, laat hij zich daarvoor niet schamen, maar God in dit opzicht verheerlijken.”

Er worden twee vormen van lijden onderscheiden. Er is lijden dat het gevolg is van verkeerd gedrag, en daarmee ook eigen schuld. Er is ook lijden omwille van Christus. Iedere christen moet de eerste vorm van lijden willen voorkomen, maar de tweede juist niet. Schaam je voor het eerste, niet voor het tweede.

Petrus geeft ook enkele voorbeelden van vormen van lijden die je als christen moet voorkomen. Dat geldt voor de terechte straf van de overheid voor misdadigers, zoals “een moordenaar of dief, of kwaaddoener.” Het kan ook zo zijn dat je weliswaar niet juridisch wordt veroordeeld, maar wel degelijk de consequenties van je eigen verkeerde gedrag ondervindt. Dat geldt als je je met de zaken van iemand anders bemoeit. Als je betweterig bent, opdringerig, eigenwijs, overkritisch, afkeurend, veroordelend. Op den duur gaan mensen je dan mijden, zodat je eenzaam wordt, contacten verliest, geen meeleven en betrokkenheid meer ondervindt. Daar kun je aan lijden, maar ook dan is het in feite je eigen schuld en je doet daarmee afbreuk aan het Evangelie, aldus Petrus. Schaam je ervoor!

Petrus ziet bemoeizucht dus niet als een even ernstig misdrijf als een moord. Zo moet je dit vers niet lezen. Wel waarschuwt hij ervoor, omdat de kwalijke consequenties van bemoeizuchtig gedrag uiteindelijk bij jouzelf terecht komen.

Met vriendelijke groet,
Ds. G. A. van den Brink