Kind laten dopen als moslim en christen

Kan een stel dat voor de wet is getrouwd, maar nog niet voor de kerk omdat de situatie dat nog niet heeft kunnen toelaten (maar wel in het verschiet ligt) en waarvan de één moslim is en de ander belijdend lid van de kerk en ze beiden hun kind christelijk willen opvoeden, hun kind laten dopen binnen de PKN? Hoe zit dit kerkrechtelijk?

Beste vrienden,
 
Wat betreft de wat ingewikkelde situatie beperk ik mij tot de vraag over de doop. Daarop is de vraag trouwens ook toegespitst. Het antwoord hangt een beetje af van de gemeente waar de doop bediend zal worden, maar ik vermoed dat de gang van zaken wel ongeveer zal zijn zoals ik die probeer te schetsen. De kerkorde biedt in ieder geval deze mogelijkheid.
 
Wel vaker komt het voor (zeker in gemeenten die behoren tot de PKN) dat slechts één van de ouders (doop)lid is en dus alleen die ouder de doopvragen met het “ja” kan beantwoorden. De andere ouder staat erbij en kijkt er (letterlijk) naar. De doop wordt immers bediend binnen die bepaalde gemeente/dat bepaalde kerkverband en dat schept verplichtingen voor de doopvrager. Eén van die verplichtingen is dat je toont door middel van lidmaatschap blijk te geven bij de gemeente te willen behoren. De doop hangt immers niet zomaar in de lucht, komt ook niet uit de lucht vallen, maar is een sacrament dat in de gemeente door haar dienaren wordt bediend. Vandaar die relatie tussen lidmaatschap (doop -of belijdend-) en de gemeente/het kerkverband. Aan wie bij de gemeente/het kerkverband niet behoort of wenst te gaan behoren, kunnen ook de genoemde verplichtingen niet gevraagd worden. 
 
Het wordt al weer anders als de partner die geen lid is, er blijk van geeft of de belofte aflegt  om in de nabije toekomst wel lid van de gemeente/het kerkverband te willen worden. In zulke en vergelijkbare situaties komt het voor dat aan deze partner niet de doopvragen worden gesteld die in de regel worden gesteld, maar wel aangepaste vragen. Dat kan een vraag zijn waarin men belooft de christelijke opvoeding niet in de weg te zullen staan (wat negatief geformuleerd) of dat de niet-kerkelijke partner ook zijn of haar bijdrage wil leveren aan een christelijke opvoeding (iets positiever geformuleerd). Dat deze vragen worden gesteld is uiteraard geen verplichting voor de kerkenraad van de gemeente waar de doop van het kind wordt aangevraagd, maar deze weg kan vanuit pastorale overwegingen worden gevolgd.
 
In ieder geval is het antwoord op de hoofdvraag (of het kindje gedoopt kan worden binnen een gemeente onder de paraplu van de PKN): ja.  

Ds. P. van der Kraan