Oosterse christendom

Misschien kan ds. C. A. van der Sluijs ingaan op mijn vragen over de waarde en betekenis van het Oosterse christendom voor onze reformatorische kerken. Zelf worstel ik al lange tijd met de algemene denkwijze binnen een van de reformatorische kerken. Het is me al vaker opgevallen dat ik bij mezelf constateerde dat mijn denken afweek van de communis opinio en de leer van de kerk. Toen ik ging controleren wat er anders was aan mijn visie kwam ik al snel tot de conclusie dat heel mijn denken overeenstemt met de leer van de Oosterse kerken, terwijl ik er nooit over heb gelezen, laat staat hun theologie heb bestudeerd. Zo kijk ik anders aan tegen de heersende visie over de creatie van de mens. Ik geloof zelf niet in een creatio ex nihilo wat het lichaam betreft. Wel waar het de ziel betreft. Ook m.b.t. de twee naturen van Christus. Ik geloof van harte dat de goddelijke en menselijke natuur van Christus zijn samengegaan in een godmenselijke natuur. Nu zou ik willen weten hoe het kan dat ik zo denk, zonder ooit kennis te hebben gemaakt met de Oosterse zienswijzen als het gaat om het doordenken van het geloof. Verder vraag ik me af wat de kerk in Nederland doet met de leer van de kerken zo ver van ons vandaan, maar met ons verbonden door een en hetzelfde geloof. Wat kunnen wij bijvoorbeeld anders doen om meer verbinding te zoeken met de Oosterse kerken wiens leer mij zo lief is geworden.

Ik weet mij te weinig competent om uitgebreid en evenwichtig op deze vragen in te gaan. Houd u mij voor verontschuldigd.
 
Vriendelijke groet,
Ds. C. A. van der Sluijs