Scheiden na incest

Geachte heer Kole, in uw antwoord op de vraag "Scheiden na incest" schrijft u dat alleen overspel reden is tot scheiden, maar incest is in feite toch ook overspel? De man heeft dan namelijk seksuele handelingen verricht met een ander (zoals zijn kind of kleinkind) dan zijn vrouw. Waarom spreekt u in die situatie enkel over schuldbelijdenis, vergeving en verwerking en niet de keuze van een scheidbrief?

Vraag: Ik zie een vraag staan over of incest een reden is om te scheiden? Het antwoord is, dat dat niet zo is! Ik begrijp dit niet! Incest is toch een vorm van overspel? De man is toch ontrouw en heeft toch seksueel contact met een ander? Als mijn man zoiets zou doen, zou ik gaan scheiden. Om mijn kinderen te beschermen! Ik vind dat er zo heel weinig ruimte en begrip is voor de vraagsteller. Ik merk dat ik hier echt verdrietig van word. Ik begrijp dat er “kerkrechtelijk” bij staat, maar toch...

De beantwoording van de vraag of incest bij kind/kinderen van een vader/man reden is voor echtscheiding, heeft veel vragen opgeroepen. Ik zal het antwoord nuanceren. Als incest inhoudt dat de vader zijn kinderen betast en zich opdringt met bepaalde handelingen, dan is er volgens de richtlijnen van de Ger. Gem. geen reden voor echtscheiding. Maar als er geslachtsgemeenschap geweest is, dan is er wel sprake van overspel. Dat is dan reden voor echtscheiding op grond van de Bijbel, volgens het beleid van de Gereformeerde Gemeenten, waartoe ikzelf behoor.

Dat neemt niet weg dat in alle gevallen incest -in welke vorm dan ook- een grote en grove zonde is en bovendien wettelijk strafbaar. Dus zonodig ook reden is voor aangifte bij justitie. 

Drs. I. A. Kole