DNA-test vanwege Huntington

Ds. J. Bos / 5 reacties

15-10-2013, 13:29

Vraag

Een van mijn ouders heeft de erfelijke ziekte Huntington. De kans dat ik deze ziekte ook krijg is 50 procent. Tegen deze ziekte zijn er geen medicijnen. Een DNA-test zou uitslag kunnen geven of ik deze ziekte ook krijg (als ik dan nog mag leven). Er zijn geen lichamelijke aanwijzingen dat ik de ziekte heb. Maar er is wel sprake van een psychische druk, de onzekerheid is groot en je kijkt ook naar je kinderen. Mogen wij als christenen deze test laten doen? In mijn nabije omgeving krijg ik veel verschillende, vaak goed bedoelde, adviezen. Je mag niet "roeren" in de toekomst; niet doen. De middelen zijn gegeven; doen. Kan je de uitslag wel aan? En ook, kan je de onzekerheid nog wel aan? Ook een reactie als: dit lijkt veel op wel of niet vaccineren, dus in je eigen gemoed en in afhankelijkheid. Over dat laatste, daar ben ik het helemaal mee eens en graag zou ik dat ook doen Het is mijn gebed. Toch loop ik vast. Ik weet het gewoon niet meer. Kunt u me een eerlijk antwoord geven?

Antwoord

Geachte vrager,
 
Bij alle afwegingen denk ik, dat uw eigen conclusie aan het slot van uw vraag de meest goede is: "Wel of niet in afhankelijkheid." Hoe zou ik iemand in deze kwestie kunnen zeggen wat hij of zij wel of niet doen moet? Ik moet opeens denken aan Psalm 37. Toen ik die Psalm las sprongen er voor mij, voor een antwoord op uw vraag, in het bijzonder (zonder van de rest af te doen) de volgende verzen uit: 3, 4, 5, 18 en 34. Ik bid, dat u uit het Woord van God leiding, troost en bemoediging zult ontvangen.

Hartelijke groet,
Ds. J. Bos

Ds. J. Bos

Ds. J. Bos

  • Geboortedatum:
    24-06-1948
  • Kerkelijke gezindte:
    Christelijk Gereformeerd
  • Woon/standplaats:
    Naarden
  • Status:
    Actief

Tags in dit artikel:

DNAerfelijk
5 reacties
altijdwat
15-10-2013 / 21:19
Beste vraagsteller, ik heb een keer een docu gezien over een gezin waar ook sprake was van Huntington. Drie broers werden gevolgd, twee kozen voor een DNA test, de ander niet.
Het is zo persoonlijk. Wel heel veel sterkte, het is een verschrikkelijke ziekte maar als het je leven gaat beheersen, krijg ik het wel of niet, dan is dat ook niet goed denk ik. We kunnen allemaal, ieder moment van de dag, overlijden.
mariannebloemhof
15-10-2013 / 23:19
ik wil hier wel met u over praten, maar misschien via prive mail.
mijn man heeft ook de ziektevan huntitngton, en wij hebben de test toen wel gedaan, omdat hij klachten had, en wilden weten of hij ziek was jah of nee...
we hebben ook drie kleine kinderen rondlopen van 5, 6 en 8 jaar...
mijn woont al 3 jaar niet meer thuis.
Kruidenvrouwtje
16-10-2013 / 20:11
Misschien moet je er over nadenken welke meerwaarde het geeft als je weet dat je de ziekte hebt? Kun je dan bijvoorbeeld alvast maatregelen treffen zoals aanpassingen in huis, of het aangeven op je werk? Het heeft volgens mij pas zin om de test te laten doen, als je ook daadwerkelijk iets met de uitslag kunt (dus niet alleen dat je 'zekerheid hebt').
mariannebloemhof
16-10-2013 / 20:23
aanpassingen in huis dat kan nog niet, dan moeten er eerst duidelijke klachten zijn, anders gaan ze geen huis verbouwen, omdat je met aanpassingen bij je gemeente terecht voor vergoedingen... aangeven op je werk, als je nog geen klachten hebt, zou ik als laatste afraden, want je werkgever kan daar ook verkeerd op reageren, en als je paar keer ziek bent, terwijl dat niet met de ziekte te maken heeft, dan weten ze je te vinden..
zandkasteel
17-10-2013 / 22:56
Mijn man heeft zich wel laten testen, al 19 jaar geleden, toen de test net bestond.
We zijn heel gelukkig dat hij het heeft laten doen, omdat hij geen drager bleek te zijn, alhoewel hij dat echt dacht. Telkens zag hij dingen in zijn doen en laten, die voor hem op Huntington wezen. Ieder mens heeft deze dingen (voeten wiebelen, vingers tikken oid), maar met deze ziekte betrek je dit gelijk op Huntington. We hebben besloten tot een test, om dan ook gelijk beschikbaar te zijn voor testen met nieuwe medicaties of proeven. Tevens wilden we duidelijkheid voor onze (evt) kinderen. Dit geeft ons nu een hele opluchting. We kijken met schrik naar de neefjes en nichtjes waarvan ouders niet hebben laten testen. Ook naar hun ouders natuurlijk, het is zo'n vreselijke ziekte. Ik weet niet of ik met de kennis van nu, nog kinderen had durven krijgen. Toen speelde het veel minder, omdat ik nog minder bekend was hoe vreselijk mensen veranderen door deze ziekte, hoe vreselijk het is om om te gaan met de aftakeling en karakterverandering. Hoe veeleisend en dwingend de patient kan worden. Om deze ziekte dan dmv je kinderen uit te laten breiden??? Marianne, heel veel sterkte in jou situatie! Ook voor je kinderen. Gods zegen toegewenst!

Terug in de tijd

Laatst had ik een gesprek met iemand die katholiek is. Ik ben bang dat ik te ver ben gegaan met mijn woorden. Zo heb ik ...
geen reacties
15-10-2004
Ik heb een serieus probleem. Hoewel ik het probeer niet te doen, kijk ik soms porno. Soms als ik in de kerk zit zit ik a...
5 reacties
15-10-2019
Ik zit hopeloos gevangen in mijn gedachten en kom geen steek verder. Ik krijg mijn denken niet veranderd. Ik ben boos. B...
geen reacties
15-10-2015
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering