Rouwverwerking

Allereerst wil ik je van harte sterkte toewensen in deze zware tijd van rouw en gemis.Herkenbaar wat je schrijft!Hoe moeilijk is het om weer verder te moeten zonder de persoon waar je intens van gehouden hebt....Dan verwacht je van je omgeving begrip als je ergens geen zin in hebt maar je krijgt het amper.Men denkt dat je zo de draad weer oppakt en verder gaat zonder rekening te houden met die schrijnende pijn die je van binnen voelt.Ook ik heb dagen dat me alles teveel is...dat de heimwee zo snijdend aanwezig is.
Wat me helpt is om te denken wat mijn geliefde gewild had en dat is mijn verdriet en gemis aan Gods voeten brengen en vragen of Hij me kracht en bijstand wil schenken.En daar mag ik toch wat rust en troost in vinden al blijft het aardse gemis heel zwaar.Maar we moeten de tijd nemen om te rouwen,men kan niet verwachten dat deze heftige gebeurtenis zo verwerkt is.Gelukkig zijn er ook mensen die wel begrip hebben voor alles maar inderdaad zijn dit vaak mensen die ook een gemis van nabij hebben meegemaakt.Gods ondersteuning en hulp toegewenst!