Twee broers

Ik ga sinds een jaar om met twee broers. Ze zijn nogal verschillend van elkaar. De oudste is zeker van zichzelf, de jongste is stil en meer verlegen. Met hem heb ik door omstandigheden meer contact gekregen. We gingen brieven schrijven. Maar ik voelde niets meer dan vriendschap voor hem en dat heb ik hem ook voorzichtig, maar duidelijk laten weten. Hij reageerde hier goed op en nu gaan we met elkaar om als gewone kennissen.

Maar nu die oudste. Een tijd lang dacht ik verliefd te zijn op hem, maar nu twijfel ik. Eerst voelde ik kriebels als ik hem zag en sloeg ik helemaal dicht. Nu voel ik minder als ik hem zie en klap ook iets minder dicht. En als ik hem een keer weer gezien heb, dan denk ik veel aan hem. Maar dan op een manier van, hoe zou hij dát oplossen, hoe zou hij hierop reageren (ik waardeer hem heel erg en ook zijn kalme rustige gedrag). Hij is zeven jaar ouder dan ik en hij ziet mij niet als een vriendin, maar als een zusje van vrienden van hem.

Wat moet ik nu doen, hem helemaal uit mijn hoofd zetten, of hem gewoon wel af en toe blijven zien (altijd in gezelschap) en verder niets doen? En met de jongste? Kan ik gewoon 'oppervlakkig contact' met hem houden of schep ik dan (voor hem) toch nog valse verwachtingen? De oudste broer weet wel dat ik contact heb met die jongere broer.

Misschien is het goed om van beide jongens wat afstand te nemen. Ik kan mij zo voorstellen dat de jongste die zo verlegen is toch meer van jullie contact gaat denken dan dat jij bedoelt. Bovendien zou het voor hem wel eens een hele grote teleurstelling kunnen zijn als je dan toch met de oudste verkering krijgt. Als je zo wat meer afstand neem, kan de jongste zijn verwachtingen bijstellen. Bovendien kun jij eens alles rustig overdenken hoe je gevoelens zijn t.o.v. beide broers. Zou je dan na enige tijd toch verkering krijgen met de oudste, dan is het tenminste voor de jongste minder pijnlijk.

Alie Hoek-van Kooten