Relatie groeit niet

Ik heb een relatie en we hebben altijd een gezegende tijd gehad. We konden veel samen delen, maar de laatste tijd geldt alleen maar dat we van elkaar houden en lukt het niet meer om de relatie uit te bouwen door verder te groeien. We hebben geen diepgaande gesprekken meer en onze relatie wordt niet meer geestelijk gevoed. Niet alleen door het gebrek aan geestelijke gesprekken, maar ook door het niet meer kunnen inleven in elkaar en elkaar begrijpen. De oorzaak is vooral dat we best wel op onszelf, op onze eigen mening gericht zijn en op onze eigen beleving. Hierin zijn we een beetje vastgelopen. Hoe zouden we kunnen voorkomen dat het uit zal gaan? Hoe kunnen we uit dit diepe dal komen en toch weer geestelijk en emotioneel naar elkaar toe groeien, omdat we immers al zolang verkering hebben en het op deze manier maar oppervlakkig doorsuddert?

Beste vraagsteller,

Waar een wil is, is een weg. Dat lijkt een dooddoener, maar zo bedoel ik het niet. Als u beiden uit deze situatie wilt komen is het een voorwaarde dat u echt wilt! Vervolgens vergt het wat creativiteit om de relatie vlot te trekken, lijkt me. Én tijd. Investeer in mogelijkheden! Zoek uitdagingen.

Ik ga ervan uit dat u als vrouw deze brief hebt geschreven… zo niet, dan zet u de voorbeelden maar om, dan wordt “hem”, “haar” en “hij”, “zij”.
 
-Als het niet de gewoonte is om hém bloemen te geven: doe dat een keer. Door verbazing zal hij u weer zien staan, waardoor u het gesprek kunt openen.

-Vindt hij een uitgebreide maaltijd helemaal geweldig, zet hem slechts een kaal portie friten voor.

-Vindt hij het logisch om met de auto ergens heen te gaan: kies voor het openbaar vervoer of eventueel de fiets of de benenwagen.

-Wil hij altijd sport kijken op t.v.: loop er bij weg en kom die avond niet terug. Meegaan in ontstane patronen maakt de sleur (als ik het zo noemen mag) vanzelfsprekend. Door tegengestelde reacties te geven kunnen soms ogen open gaan. Wil een gesprek niet vlotten: schrijf hem een brief.

Ik wens u sterkte, en herhaal wat ik al eerdere keren ook gezegd heb: het is altijd beter ten halve te keren (hoe moeilijk en pijnlijk ook!) dan ten hele te dwalen (u kunt zelf het beste beoordelen of hier sprake van is!).

Gode bevolen,
Marijke Rots