Kerkafscheiding

Ik geef graag nog één keer een reactie op de antwoorden van ds. Hulsman. Hij beantwoorde mijn vraag over de al of niet geboden afscheiding van de ontrouwe kerk met o.a. deze woorden: "Volgens mij is de oproep tot afscheiding vreemd aan de Bijbel. (...) Je kunt zo wel aan het afscheiden blijven als je dat ideaal als norm hebt".

Maar ds. Hulsman, uw kerk is zelf een 'afgescheiden' kerk (van de Rooms Katholieke kerk). Vindt u die daad van reformatie achteraf eigenlijk ook niet te rechtvaardigen? Hadden uw en mijn voorouders de kerk van destijds (de Roomse) eigenlijk nooit mogen verlaten en hadden we dus eigenlijk nog steeds (bezwaard) Rooms Katholiek moeten zijn?

U zegt dat afscheiding vreemd is aan de bijbel, maar is het niet zo dat de Heere Jezus Zélf voorging in de eerste afscheiding? Hij leidde Zijn volgelingen weg van de oude Joodse kerk, weg van de ontrouwe leiding van het Sanhedrin, om hen opnieuw te vergaderen bij Zijn discipelen. Daar bij Petrus en niet bij Kajafas, in de gereformeerde kerk, stortte Hij Zijn Heilige Geest uit. Is dát niet het ultieme bewijs van de zegen van de Heere op het gehoorzame hervormingswerk?

Een laatste reactie: De Reformatie was geen afscheiding. Luther werd in de ban gedaan en zo uitgesloten van de kerk. En verder waren er allerlei pastoors die overgingen tot de reformatie en op hun plek bleven en voortaan in reformatorische zin preekten. Daardoor ging op de duur een hele kerk over tot de Reformatie.
 
Ook kun je niet er niet van spreken dat de Heere Jezus in een afscheiding voorging. Hij leidde zijn volgelingen juist niet weg van de Joodse kerk. Maar probeerde die kerk van binnenuit te hervormen. Zijn discipelen gingen daarin voort en predikten het evangelie in de tempel. En Paulus ging steeds weer eerst naar de synagoge. Dat zou een afgescheiden predikant niet doen. Die trekt de deur -bij wijze van spreken- achter zich dicht en richt zich nu op een nieuwe gemeenschap.

Gelukkig maar dat Petrus en de zijnen zich niet hebben teruggetrokken en juist het Woord gepredikt hebben voor Joden en Jodengenoten, die Jezus gekruisigd hadden (de kerk op z'n slechtst, zou je kunnen zeggen). En toch kwam God ook bij hen met Zijn Geest. Laten we net als Petrus gaan staan temidden van een vervallen kerk, hopend op God, dat Hij opnieuw de werking van Zijn Heilige Geest wil geven!
 
Ds W. G. Hulsman