Ik kan maar door één ding bemoedigd worden en dat is de aanbod van het Evangelie...

Ik kan maar door één ding bemoedigd worden en dat is de aanbod van het Evangelie. Tegelijk voer ik een strijd, de gedachten: dit is niet het ware geloof. Hoe moet ik hier mee omgaan? Wanneer mag ik weten dat ik veilig ben? Dat ik de vrees voor zelfbedrog mag loslaten? Wilt u het heel eenvoudig uitleggen? Zijn zij die komen tot Hem zalig of alleen zij die gekomen zijn? Zo leert Bunyan weer dit onderscheid.

Ik weet niet beter te doen, dan de raadgeving door te geven die ik ooit las bij ds. Hugo Binning. Hij schrijft ongeveer op de volgende manier: Als de vraag in u opkomt of u wel in waarheid gelooft, ga dan niet van binnen aan het zoeken bij uzelf, of u waarborgen en bevestigingen kunt vinden dat uw geloof oprecht is. Het beste middel tegen deze twijfel, is om te gaan doen wat aan twijfel onderhevig is. Als u niet weet of u Christus in waarheid hebt aangenomen, neem Hem dan heden aan!

Ik kan deze raad alleen maar van harte bijvallen. Ik zou het volgende willen vragen: Bent u gewillig om door vrije genade alleen zalig te worden? Bent u tevreden om zalig te worden op Gods voorwaarden? Wat is Zijn voorwaarde/ Dat Hij u zaligt om niet! Zegt uw ziel daar amen op? Kiest uw hart de weg van Zijn verdienste als de enige weg tot behoud, als de enige en uitnemende weg om heil te bekomen, met verwerping van al uw eigen goedheid en deugd? Wie daar ja op zeggen man, die heeft het! De beste zekerheid is die zekerheid van het hart dat zich daadwerkelijk op Hem verlaat.

Ik weet niet in welke context Bunyan spreekt over het komen tot Christus. Bijbels gezien is komen een ander woord voor geloven. En dan kan het niet anders zijn, dat degenen die komen, zalig zijn.

Ik hoop dat ik de vraag enigszins beantwoord heb.

Van harte Gods zegen in alles!
Ds. N. den Ouden