(...) Ik kan niet meer normaal en blij leven nu ik God niet ken. De scheiding tu...

Sinds een paar weken heb ik verkering met een jongen die zich geroepen voelt om dominee te worden. Hij kent van jongs af aan de Heere, ik niet. Ik ken Hem niet. Voordat we verkering hadden wist hij al dat ik geen waar geloof heb en dat ik veel vragen over het geloof en geloven heb. Toch houdt hij van mij. Ik kan niet meer normaal en blij leven nu ik God niet ken. De scheiding tussen mij en God is zo groot! We praten er veel over samen, maar hoe kan ik God wel leren kennen? Zo kan ik toch nooit een goede domineesvrouw worden? Wie zegt dat ik ooit zal geloven?

Soms kan God in ons leven zo’n weg gaan, dat we nog weer anders bepaald worden bij de noodzaak om Hem te leren kennen. Ook als je geen verkering hebt met een toekomstig predikant is bekering noodzakelijk, maar in jouw situatie word je er wel bijzonder bij bepaald.

Je vraagt je af of jij God kunt leren kennen. Als het kon voor Manasse en Saulus van Tarsen en Zacheus, dan ook voor jou. Maar het is wel puur het werk van God. Toch roept Hij je dringend om in Zijn Naam te geloven, en je te wenden naar Hem. Ik kan je goede boeken noemen die daarin een heldere een weg wijzen, maar je vriend zal die boeken ook wel kennen. Ik vraag je alleen om eens heel nauwkeurig en ernstig te lezen wat er staat in de Dordtse Leerregels, Hoofdstuk 1 artikel 16. Houd je daaraan, en de Heere zal Zich niet onbetuigd laten. Van harte Zijn zegen toegewenst!

Ds. N. den Ouden