Het leven te zwaar

Ik wil zelfmoord plegen omdat het leven te zwaar is. Ik hoop zo erg dat ik dood ga. Maar aan de andere kant... ik heb ook twee broertje die ik het goede voorbeeld moet geven. Ik weet niet wat ik moet doen.

Een heel moeilijke situatie voor je. Ik denk niet dat je zit te wachten op een uitgebreide toespraak. Mensen zoals jij zijn vaak heel erg moe van hun verschrikkelijke malende gedachten. Ik houd het daarom bij de kern.

Zelfmoordgedachten zijn vaak het gevolg van een combinatie van zaken. Vaak zie je langdurige problemen. Pogingen om die op te lossen lijken op niets uit te lopen. Dat maakt iemand uitgeput en hopeloos. Mensen met zulke problemen durven daar vaak niet goed met anderen over te praten. Ze schamen zich, of zijn bang voor verkeerde opmerkingen of  voor gedwongen hulp. Zo kom je in het isolement en de eenzaamheid terecht. Door alles heb je vaak geen hoop meer op herstel, geen verwachting meer van God, van anderen of de toekomst. Kortom, een diepe crisis.

Het belangrijkste dat ik je wil je aanraden is om ondanks alles toch te gaan praten. Juist het isolement maakt de problemen onnodig groot. Er is geen relativering meer, niemand kan je een luisterend oor bieden, begrip, troost en praktische hulp bieden om de zaken te ordenen. Dat praten kun je doen met je huisarts, predikant of wie je ook maar vertrouwt. Vergeet daarbij zeker niet om je nood aan God te vertellen en je de weg te wijzen als je iemand zoekt om te praten.

Is praten nog te moeilijk, dan kun je anoniem chatten met een hulpverlener van Eleos (zie www.eleos.nl en daarbinnen mindguide). Daar kun je je vraag stellen zonder te vertellen wie je bent en je krijgt een deskundig antwoord.

Ik wens je Gods nabijheid toe!

Dr. J. van der Wal