Weinig geven om seksueel contact

Ben bang dat er niet genoeg eros / passie is tussen u en uw vriend.
Het is maar de vraag of die na de huwelijksvoltrekking opeens wel komt.
Luister heel goed naar uw innerlijke stem, want eenmaal getrouwd is het niet meer te keren.
Schaamte of schuld is hier absoluut niet in het spel.
Beter op tijd (ook al doet dat nu al veel pijn) breken dan door te zetten zonder het juiste gevoel en emoties en passie.
Vriendschap zou natuurlijk wel kunnen.

Er spreekt toch wel onzekerheid uit deze vraag. Ik neem aan dat vraagstelster nog jong is? Het is zeer te prijzen dat dit stel zich aan de afgesproken grenzen wil houden. Maar vrouw heeft daar kennelijk totaal geen moeite mee. Is dit dan wel een goede basis vraag ik me af? Heeft zij dan niet meer vriendschappelijke gevoelens, die ook heel diep en zuiver kunnen zijn, voor haar vriend? M.i. moet er toch ook lichamelijke aantrekkingskracht zijn? Terecht dat ze zich het e.e.a. afvraagt. Ik hoop dat ze tot het juiste inzicht komt en dat kan misschien best pijnlijk zijn! Veel wijsheid toegewenst!

@Catherine en Sjef,
Het kan inderdaad zo zijn dat vraagstelster gewoon niet echt verliefd is op haar vriend. Maar voor hetzelfde geld heeft ze een probleem met seksualiteit in het algemeen. Dan kan het erg pijnlijk zijn om de relatie te verbreken, te meer omdat je weet dat bij een volgende relatie tegen hetzelfde probleem aan zou lopen.
Uit het antwoord van mw. Rots begrijp ik dat ze juist vraagstelster zelf adviseert om naar de huisarts te gaan. Lijkt me een goed advies!

beste vraagstelster,
Als je eerdere relaties hebt gehad kun je weten of je dit altijd hebt of alleen bij deze vriend.
Het kan ook te maken hebben met moeilijke dingen uit het verleden waardoor je veel moeite hebt iemand dichtbij te laten komen. Het zou kunnen zijn dat je iemand bent die zich altijd aanpast, waardoor je moeite hebt ongeremd te kunnen zijn waardoor seksualiteit ook lastig voor je is. Je muurtje moet afgebroken worden en dat lukt een ander dan niet zomaar.
Misschien herken je iets van deze dingen en zou het beter verklaarbaar zijn.
Het is in ieder geval wel belangrijk dat die lichamelijke aantrekkingskracht wel komt of er is, anders zal het zeker wel problemen gaan geven in de toekomst. En dat zou voor jullie allebei verdrietig zijn.

Ik denk dat mevrouw Rots gelijk heeft dat sommige dingen zijn tijd nodig hebben. Maar er kan ook iets anders aan ten grondslag liggen, bijv een onverwerkt trauma waar je niet over durft of kunt spreken. Zulke dingen kunnen veel negatieve energie vergen waardoor je in de war raakt. Dan zou ik tegen je willen zeggen: probeer iemand in vertrouwen te nemen, iemand bij wie je je veilig voelt. Als je bedreigd bent of bang.. er is vast iemand die naar je wil luisteren en die jou kan helpen om de weg naar een hulpverlener te vinden.
Misschien is het zo dat je je nog niet echt bewust bent van je eigen seksualiteit en seksuele gevoelens en wat dat met zowel je geest als je lichaam doet. Ik weet niet hoe oud je bent? Ik raad je het boek: Vrouw zijn van Debra Evans aan. In dit boek word vanuit christelijk perspectief ingegaan op je seksuele behoeftes, verlangen, maar ook het ontdekken van je eigen lichaam en het stilstaan bij je eigen lichaam. Mogelijk heb je dat nooit bewust gedaan of je er voor afgesloten. Dan zou dit boek je kunnen helpen. Wellicht hebben ze het in de bibliotheek?
Ik zou er nog niet direct van uit gaan dat jullie na het huwelijk daar problemen over zullen hebben. Jullie kunnen altijd nog besluiten om, als je langer een relatie hebt en je echt met elkaar verder wilt (huwelijk), een paar gesprekken met een seksuoloog aangaan. Misschien kan die jullie of jou helpen.
Beangstigd het je dat hij verder wil als jij? Blijf dat aangeven, blijf het aangeven dat je het moeilijk vind als hij op seksueel gebied onstuimiger is als jij en dat je dat moeilijk vind. Misschien vind je het een bepaalde verplichting waar je aan moet voldoen? Dan mag je dat eerst gaan loslaten.. je ben tenslotte nog niet getrouwd!
Sterkte!