Accepteren van elkaars doop

De doop in de Gereformeerde Kerken in Nederland, de Nederlands Hervormde Kerken en die van de Remonstranten is destijds (jaren 60/70) door de Rooms-katholieke Kerk erkend als "christelijke doop". Ofwel: Wie daar gedoopt is, maar overgaat naar de RKK, hoeft niet nog een keer gedoopt te worden en vice versa. Toen ik dat las, vroeg ik me vervolgens af waar dat "accepteren van elkaars doop" nog meer voorkomt. Meer concreet: Accepteren de elf verschillende gereformeerde kerken in Nederland (PKN inclusief) elkaars doop (zowel met als zonder attestatie)? Hoe zit dat van en naar de Rooms-katholieke Kerk? Ik stel deze vraag overigens niet om een handelswijze goed of af te keuren, maar puur uit interesse hoe de regelgeving is.

Een direct antwoord op uw doopvragen kan ik niet geven. Hooguit dat door de plotselinge overgang van prinses Irene naar de roomse kerk en haar overdoop te Rome er een officieel interkerkelijk gesprek op gang is gekomen tussen de NHK en de RKK. Dit gesprek heeft als resultaat gehad een wederzijdse erkenning van de doop. Waar dit een en ander gedocumenteerd is, kan ik u niet zeggen. En het lukt mij voorlopig niet om dat na te sporen.

Met vriendelijke groet,
Prof. dr. W. Balke