Iemand is op het hart gebonden

Wanneer kun je zeggen dat iemand je op het hart gebonden is?

Beste vragensteller,

Je vraag is eenvoudig, maar het antwoord is niet 123 gegeven. Ik dacht dat je vraag een ‘uitdrukking’ was en daarom zocht ik die op in het woordenboek voor een eerste oriëntatie. Helaas gaf dat op geen enkele wijze uitkomst. In het algemeen kun je zeggen dat iemand je op het hart gebonden is wanneer die persoon meer dan belangrijk voor je is.

Als we deze stap nog wat verder invullen en dan doorvertalen naar het geestelijke terrein dan denk ik aan George Müller, de man van geloof en gebed. In november 1844 begon Müller voor vijf personen te bidden. En dan zegt Müller: “Elke dag bad ik, zonder onderbreking, ziek of gezond, te land of ter zee, hoe druk ik het verder ook had. Achttien maanden verliepen voordat de eerste van de vijf zich bekeerde. Ik dankte God en bad verder voor de overigen”. Dit ging jaar in jaar uit door. Uiteindelijk bad Müller al zesendertig (!) jaar voor twee van de vijf personen, die nog onbekeerd waren. Maar zegt hij: “Ik heb mijn hoop gevestigd op God, ik blijf bidden en een antwoord verwachten”.

Van de twee mensen die nog onbekeerd waren werd er één christen vóórdat Müller stierf en de ander enige jaren later. Ik denk dat dit voorbeeld duidelijk je vraag illustreert. Iemand word je dan ook op het hart gebonden, dat is ten diepste een werk van Gods Geest. Zó raak je bewogen met je medemensen, omdat je hen het belangrijkste toewenst, Gods genade voor een schuldig en verloren mensenkind.

Iemand anders in dit verband is Wulfert Floor, die ook een intens gebedsleven kende en die door Gods genade (jonge) mensen op het hart gebonden kreeg. We mogen God bidden om bewogenheid met onze medemensen (vgl. Abraham, Gen. 18:23-32) en Hem vragen om iemand op ons hart te binden waar wij voor mogen bidden. Tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk en tot heerlijkheid van Zijn Naam.

Een hartelijke groet,
Ds. E. Gouda