Niets uit ons

God is het die rechtvaardigt en heiligt als gevolg van de wedergeboorte. Dat is een ontzettend groot wonder. Tegelijk is God het die geloof geeft als een gave, zonder voorwaarde. Je wordt niet gerechtvaardigd door het geloof, maar uit/om het geloof. Dit alles maakt mij (de mens) in alles afhankelijk van Hem. Niets uit ons. En dan komt mijn vraag: hoe kom ik dan aan geloofszekerheid? Ik denk dat het hier over de toepassing van Gods beloften gaat. Niet ieder mens wordt zalig en als je zalig wordt is het 100 procent Gods werk. Kortom, hoe ga ik hier praktisch mee om?

Niets doen zou er gezegd kunnen worden, want Hij doet het. Maar niet ieder mens wordt zalig, dus helemaal niets doen is ook wat vreemd. Tegelijkertijd de oproep tot geloof en bekering. Zelf ‘proberen’ loopt op niets uit en is vaak van korte duur. Dus eigenlijk, hoe kom je/ik tot geloofszekerheid wanneer je ‘niets’ doet? Er zijn genoeg mensen in de wereld die ‘niets doen’. Zij worden niet allemaal zalig. Toch maar ‘wachten’ tot God het doet?

Daarover kun je alles lezen in de vragen en antwoorden onder de tag 'Lijdzaamheid' en 'Verantwoordelijkheid'.