Als vrijgezel ontrouw geweest

Ik ben als vrijgezel ontrouw geweest. Ik heb dit met niemand gedeeld. Moet ik dit nu naar buiten brengen of is vergeving aan God vragen voldoende?

Het is mij niet duidelijk wat je bedoelt als je schrijft dat je als vrijgezel ontrouw bent geweest.  Daarom vind ik het lastig om deze vraag te beantwoorden.  Om die reden zou het niet verkeerd zijn als je met  iemand deelt wat er gebeurd is. Dat kan iemand zijn die je goed kent, of een familielid of iemand van de kerk.

Positief is dat je je de noodzaak van vergeving aan de orde brengt.  Als er dingen fout gaan in ons leven, hebben we vergeving nodig. In 1 Johannes 1:9 staat : “Als wij onze zonden belijden. Hij is getrouw en rechtvaardig om ons onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle onreinheid.” Niet wat een mens zegt of denkt is bepalend, maar wat de Heere in Zijn Woord zegt. De Heere Jezus geeft vanaf het kruis aan dat alles volbracht is. Zijn werk is voldoende. We doen  daar niet tevergeefs een beroep op.

Wanneer het ‘ontrouw zijn’ schade heeft opgeleverd voor de ander, dan is het goed dat dat  -voor zover mogelijk-  wordt bijgelegd of uitgepraat. Het kan ook zijn dat je tegenover de ander schuld moet belijden en vergeving moet vragen. Het is  belangrijk dat je in een rechte houding tegenover de ander of anderen kunt staan.

Ik hoop dat je met dit antwoord wat kunt, maar een pastoraal gesprek met een ander is zeker aan te bevelen, waarin je ook aangeeft wat er verkeerd gegaan is.

Hartelijke groet,
Ds. W. G. Hulsman