Spanning voor eerste huisbezoek

Ik hoop binnenkort als jongvolwassene voor het eerst huisbezoek te krijgen. Ik merk dat ik dit best spannend vind en vraag me af wat ik voor vragen zou kunnen stellen. En toch kijk ik er ook weer heel erg naar uit omdat ik met iets zit.

Beste jongvolwassene,

Je krijgt binnenkort als jongvolwassene voor het eerst huisbezoek en je merkt dat dit best spannend is. Bovendien vraag je jezelf af wat voor vragen je zou kunnen stellen. Allemaal heel menselijke overwegingen en gedachten. Daarom is het misschien goed om vooraf samen na te gaan wat huisbezoek precies is en wat het inhoudt.

Ik heb in de loop der jaren ervaren dat er zomaar onbijbelse gedachten kunnen zijn over het huisbezoek. Onder andere dat deze broeders komen om je leven door te lichten of het wel allemaal precies volgens de regels gaat in je gezin en in je persoonlijk leven. Deze gedachte roept weerstand op tegen het huisbezoek, met als achtergrond: wat hebben deze mannen met ons leven te maken? Het is goed om bij de kerk te behoren, maar het moet niet te kort bij komen. Het wordt niet uitgesproken, maar het leeft wel. Helaas zal er dan geen  vruchtbaar huisbezoek kunnen plaatsvinden. Je kunt ook de gedachte hebben dat huisbezoek een gelegenheid is om al je  vragen te kunnen stellen over de gang van zaken in de gemeente en over het beleid van de kerkenraad. Wanneer dat voorop staat zal er helaas ook geen vruchtbaar huisbezoek kunnen plaatsvinden.
 

"Voor en  boven alles is huisbezoek: hartenbezoek"

Wat is huisbezoek dan wel?  Voor en  boven alles is huisbezoek: hartenbezoek. Als het goed is hebben de broeders maar één verlangen om samen en in onderling vertrouwen te horen Wie God en de Heere Jezus voor jou is, als vrucht op de prediking van Gods Woord. Voor mij staat of valt een Bijbels en gezegend huisbezoek met dat ene woordje “vertrouwen” en dat wederzijds. En juist op dat punt gaat het in huisbezoeken wel eens mis. Huisbezoek vraagt een biddende voorbereiding voor de bezoekende broeders en voor het te bezoeken gezin/gemeentelid. Met het verlangen om de gezindheid van onze Heere Jezus Christus uit te stralen, zachtmoedig en nederig van hart te zijn in luisteren en spreken (Mattheüs 11:29). Het weiden en hoeden van de lammeren en schapen van de kudde is Jezus’ bijzondere opdracht aan Petrus en mede aan allen die in Zijn gemeente  mogen dienen (Johannes 21). Paulus heeft deze opdracht met heel zijn hart vervuld. Wanneer hij afscheid neemt van de ouderlingen van Efeze, lezen we dat hij niets van wat nuttig  was heeft nagelaten te verkondigen en te onderwijzen, in het openbaar en bij de huizen. Wat is mooier en heerlijker werk dan tegenover Jood en Griek te getuigen van  de bekering tot God en het geloof in onze Heere Jezus Christus (Handelingen 20:20 en 21). Aan Zijn voeten komen met al je zonden en zorgen is zo goed. Geloof het, dat Jezus de enkeling aan het hart gaat. Ik denk aan de blinde Bar-timéüs (Markus 10) en aan de Samaritaanse  vrouw (Johannes 4).

Wat denk je als de Heere Jezus de enkeling aan het hart gaat, moet je dan tegen het huisbezoek opzien? Dan mag je er naar uitzien, al kun je het dan nog best spannend vinden. Dat is ook niet erg, dan zie je er, denk ik, biddend naar uit. Hoe zal het gaan? En welke vragen zou ik kunnen stellen? Overdenk dan dat het huisbezoek een Bijbelse opdracht is voor de broeders en daarom een prachtig moment om van hart tot hart met elkaar te spreken over de bekering tot God en het geloof in onze Heere  Jezus Christus, zoals Paulus het verwoordt. Wat is er heerlijker dan de Naam van de Heere Jezus in al Zijn rijkdom uit te stallen? Kom en zie!
 

"Laat Jezus in het middelpunt van het huisbezoek staan, ook wanneer je vragen stelt"

Het onderwijs van Jezus aan de Samaritaanse vrouw eindigde met de uitroep van deze vrouw tot haar stadsgenoten: “Komt, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus” (Johannes 4 : 29)? Het wondere werk van de Heilige Geest is zo alles overstijgend, dat een zondaar maar één verlangen overhoudt: “U zoekt mijn hart, mijn oog blijft op U staren.” Jezus zo in het middelpunt bij jouw huisbezoek geeft een vreugde, die jouw en mijn verstand te  boven gaat. Jezus je enige troost in leven en in sterven, Zijn eigendom nu en voor eeuwig. Wat denk je van deze Zaligmaker? Laat Jezus in het middelpunt van het huisbezoek staan, ook wanneer je vragen stelt.

En wanneer je andere vragen hebt, zoals je zegt, omdat je met iets zit. Maak dan een vervolgafspraak en spreek daar open en eerlijk over met een kerkenraadsbroeder. Het huisbezoek is te kostbaar om te laten verzanden in bijkomende zaken, die overigens zeker ook belangrijk kunnen zijn en daarom een vervolggesprek noodzakelijk maken.

MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART (Willem de Merode)

De zomernacht werd zwart,
Toen, zacht en duidlijk klonk er
Een klare stem door ‘t donker:
Mijn zoon, geef Mij uw hart!
Ik aarzelde... verward...
Was het de wind die zoefde?
En weer zei, maar bedroefder,
De stem: geef Mij uw hart!
Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!
En nog eens overviel
Die stille stem mijn ziel:
Daartoe ben Ik gekomen 
U kwam, gezegende Heere Jezus en het geloof legt er de bevende hand op: ook voor mij.

Hartelijke groet,

C. A. Hoekman