God niet langer weerstaan

Geachte dominee Van den Berg. Onlangs hoorde ik uw preek over Johannes 7:37-38 (zie onder). Daarin had u het over het gebed om door God bij de hand genomen te worden. Eerder al vond ik uw antwoord op deze site op de vraag "Ik zit vol ongeloof". Daarom stel ik deze vraag aan u. Ik ben een dertiger. Tot een aantal jaren geleden zat ik passief in de kerk. Ik was ervan overtuigd dat ik bekeerd moest worden, maar wachtte (denk ik) op een bovennatuurlijke ervaring. Dat was het beeld van geloof dat in mijn jeugd is ontstaan. Een paar jaar geleden is dat veranderd. Toen begreep ik dat geloof niet iets onbereikbaars is, maar dat God het ook echt wil geven. Ik ben Hem toen gaan zoeken en las op verschillende plekken dat je 'moet' geloven. Dat probeerde ik, maar ik ben erachter gekomen dat ik dat 'moeten' verkeerd heb begrepen, alsof je het geloof zelf kunt bewerkstelligen. Als me iets duidelijk is geworden, is het dat ik ten diepste niet gered wil worden. Ik ben een vijand van genade en een vijand van de Heere Jezus. En daardoor gun ik ook anderen vaak de zaligheid niet.

Ik moet mezelf de hele tijd aanklagen bij God. Dat ik Hem niet ken, dat ik een vijand van Hem ben en dat ik blind ben voor Zijn grote liefde. En toch moet ik gered worden. Soms ervaar ik angst voor de hel, vaak ook een verlangen om Hem te dienen omdat Hij dat wil en waard is. Een leven zonder de Heere Jezus ziet er aan de buitenkant misschien aardig uit, maar van binnen heb ik totaal geen vrede. Ik bedoel de eer van God niet en voldoe niet aan Zijn opdracht om een lichtend licht en een zoutend zout te zijn en mijn naasten tot Hem te brengen. Alles wat ik doe zonder Hem klaagt me aan. En als ik lees over een leven vanuit Christus, voel ik mijn tekorten en verlang ik naar een leven met en vanuit Hem. Het is, als ik het heel rationeel bekijk, geen wonder als God niet naar me om wil zien. Thomas Hooker schrijft: “Als je in de laatste minuut van je leven nog een druppel genade krijgt, is dat onverdiend.” Hij heeft helemaal gelijk. Maar ik zou zo graag die genade nú al kennen (al vraag ik me af of ik wel met mijn hart begrijp wat die genade dan is).

Om me heen zie ik mensen tot geloof komen. Ik verlang naar het leven met God dat zij ervaren. En als we soms heel waardevolle gesprekken hebben, hoor ik dat zij ook zulke vijanden waren als ik ben. Dat kan me bemoedigen, want dan is mijn toestand niet hopeloos. Maar alles in me klaagt me alleen maar aan bij die, voor mij onbekende, God. Ik weet niet waar die zoektocht vandaan komt. Als ik God niet persoonlijk ken, kan ik dan wel op zoek zijn naar Hem? En hoe kan ik Hem als het ware met mijn ene hand zoeken en met mijn andere afstoten? Het is me wel duidelijk dat ik de zaligheid nooit zelf kan werken. Want van mijn kant kan en wil ik het nooit.

In uw antwoord op de vraag "Ik zit vol ongeloof" schreef u dat de vraagsteller zijn/haar ongeloof moest belijden als schuld, ook al was het met het verstand. U schreef daar bij: “Vroeger of later zal alles veranderen.” Dat geeft me vertrouwen. Niet omdat ik het kan en wil veranderen, maar omdat die onbekende God het belooft. Maar hoe zal ik, die diep van binnen weiger te geloven, eindelijk buigen en gered worden? En God niet langer weerstaan, maar Hem écht dienen? Hoe kan ik genezen worden van mijn blindheid en op Jezus zien als ik biddeloos ben en blind en vijandig ben? Ik zit zo verstrikt en wilde dat ik op Jezus kon zien/Hem zag. Hebt u advies?

Blijkbaar trekt God aan je leven. Anderzijds is er je zondige natuur die zich daartegen verzet. De Heere Jezus is gekomen om vijanden met God te verzoenen. De Heilige Geest is sterker dan de weerstand die jij en ik van nature hebben tegen God. Dat is mijn hoop voor jou.

Het feit dat je biddeloos bent, maakt het niet onmogelijk omdat zalig worden alleen uit genade gebeurt. De Heere Jezus is de grote en biddende Hogepriester en hij bidt voor ons. Hij trekt aan jouw leven en vroeg of laat zullen je ogen open gaan en zal de liefde van Christus je te sterk worden. Luister naar en lees de evangeliebeloften. God, Die niet liegen kan, getuigt in Zijn Woord dat het bloed van Jezus Christus, Gods Zoon, reinigt van alle zonden. Daarom is er hoop voor jou en voor mij. Daar mag je jezelf op neer laten zinken met al je weerstand, onwil en ongeloof. De Heilige Geest zal dat steeds meer veranderen en overwinnen in je leven.

Kom maar tot Christus, zo slecht als je ben. Doe dat door je knieën te buigen en alles voor Hem te belijden. Houd je vast aan de belofte dat Christus voor zulke zondaren is gestorven. Bid dat de Heere je zo vast houdt in Zijn grote ontferming. Langs die weg zul je zalig worden en kun je niet verloren gaan.

Ds. J. A. van den Berg