Strijd over godsdienstige opvoeding
Ds. J.D. Heikamp | 2 reacties | 03-02-2026| 14:16
Vraag
Ik lees op zondagmiddag na de kerkdienst vaak voor aan mijn kinderen die allerlei leeftijden hebben. Ik lees verhalen voor die met het christen-zijn te maken hebben, zoals opinies/kerkgeschiedenis/Bunyan. Dus heel divers. Nu geeft dit regelmatig strijd. Dit gaat niet uit van de kinderen (heel soms wel), maar van mijn man. Hij vindt het onzin om dit te doen. Is er boos om. Vindt dat ik ze overvoer. Ook omdat we ál twee kerkdiensten hebben.
Ik heb al vaak aangegeven dat ik het belangrijk vind en dat ik dit vind horen bij de godsdienstige opvoeding. Ook dat ik er niet mee stop en dat hij over dit punt moet ophouden. Verder is het doordeweeks minimaal wat we aan onderwijs meegeven, ook omdat mijn man dit onzin vindt. Ze krijgen voldoende informatie op zondag, is zijn weerwoord.
Ik krijg te horen dat mijn gedrag narcistische trekken vertoont. Hij zegt ook dat ik de enige ben die dit doet. Dit hakt er wel in. Ik word er zo moedeloos van. Het effect bij mij is dat ik daarna opstandig raak en dat ik denk: ik kan ook beter maar niet meer meelezen in de kerk, etcetera. Is dit zo vreemd van mij dat ik dit doe in mijn gezin? Graag zou ik willen vragen of u hier eens over wil meedenken.
Antwoord
Op zich is uw houding en uitgangspunt wel goed. Op zich niets mis mee om de kinderen op zondag wat voor te lezen. Om ze op deze manier wat handen en voeten te geven aan de prediking die beluisterd mocht worden. Om ze op te voeden als kind en puber naar de volwassenheid.
Uw kroost is het in doorsnee hier mee eens. Toch is er spanning in gezin en met name met het ‘opperhoofd’.
Dat voorlezen duurt dat een kwartier of een uur? Probeer je man op een rustig moment de vraag te stellen: “Beste …, vind je het een goed idee als ik aan jou vraag: heb jij geen kort verhaal om voor te lezen wat leerzaam is en waarin een beetje spanning zit voor de kinderen?” Of aan het kroost te vragen: wat zal mama voor gaan lezen? En dat het zelf wat voorleesmateriaal aangeeft.
Mijn vrouw gebruikt soms een potje honing en dat smeert ze mij om de mond om mij iets te laten doen waar ik geen zin in hebt, bijvoorbeeld: om mij de kamer te stofzuigeren. Dat helpt. Echt waar. Dus, op zich is het niet verkeerd wat u doet, maar wanneer u er moedeloos en boos van gaat worden en uw man ook de vriendelijkste niet blijft, moet u zich wat aanpassen. Want waar liefde woont gebiedt de Heere Zijn zegen.
Ds. J. D. Heikamp
Dit artikel is beantwoord door
Ds. J.D. Heikamp
- Geboortedatum:09-11-1939
- Kerkelijke gezindte:Hersteld Hervormd
- Woon/standplaats:Staphorst
- Status:Actief
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Je man heeft best een punt als hij vindt dat het erg veel is, misschien kun je de hele week momentjes vinden om iets voor lezen en/of voor te leven.
Je schrijft dat het minimaal is doordeweeks, dat is jammer, het kan toch in de kleine dingen zitten, de natuur, het weer, het eten wat je krijgt, zo zijn er veel dingen waarbij je je kinderen kan vertellen Wie de Heere voor je is...
Ook door de week lezen we wat. Zingen bij de maaltijd. Enzovoort. In onze beleving valt dit onder huisgodsdienst. Het onderwerp staat niet vast. Soms hebben de kinderen een vraag waar we op in gaan, soms staat een boekje centraal. Het is heel divers.
En natuurlijk zijn we hier geen uren mee bezig. Meestal een kwartiertje. Dat is voor de leeftijd 7-11 jaar bij ons voldoende.
Ik zou zeggen: ga vooral hier mee door! Je geeft kinderen iets waardevols mee..
