Islamitische vrouw zwanger door christelijke man

Een half jaar geleden heb ik een Turkse vrouw leren kennen in de sportschool. We matchen eigenlijk op alle vlakken. Zij was destijds uitgehuwelijkt aan een Turkse man die haar intimideerde en niet liefhad. In die periode zijn we dichter naar elkaar toegegroeid en kregen we een diepere connectie. Tijdens een regenachtige avond na het sporten was ze haar sleutel vergeten en heb ik haar bij mij laten slapen. Van het één kwam het ander. Achteraf heb ik daar veel spijt van, want ik weet dat het niet goed was om toe te geven aan dat moment. Toch moet ik eerlijk zeggen: ik heb me nog nooit zo veilig en geliefd gevoeld als toen ik met haar samen was. Nu is ze zwanger, misschien heeft het zo moeten zijn, maar ik worstel met schuldgevoel.

Ik weet dat ik dingen anders had moeten doen en wou ik dat ik de tijd kon terugdraaien. Haar ouders hebben haar echter nu verlaten omdat ze zwanger is van een christelijke man. De enige manier waarop het volgens hen nog goed kan komen, is als ik me bekeer tot de islam of als ze abortus pleegt, want het kindje is nog niet geboren. Dat geeft me een zwaar gevoel van verantwoordelijkheid en ik heb spijt dat mijn keuzes haar in zo’n moeilijke situatie hebben gebracht.

Ik zit hier erg mee. Zij wil islamitisch blijven en ons zoontje ook islamitisch opvoeden, terwijl ik christelijk wil blijven en hem juist in het geloof in de Heere Jezus wil opvoeden. Ik heb gebeden, maar heb nog geen duidelijk antwoord ontvangen. De kerk waar ik zit weet ook geen raad. Daarom hoop ik op een bijbels antwoord: wat moet ik doen in deze situatie?!

In je contact met deze Turkse vrouw is er veel fout gegaan. Je had eigenlijk moeten beseffen dat er vanwege jullie verschillende geloof geen sprake mocht en kon zijn van een blijvende relatie. Je had niet met haar mogen slapen. Maar het is gebeurd. Je vertelt hoe het gegaan is en het verhaal is duidelijk. 

Als ik je goed peil, zou het voor jezelf geen vraag zijn wat je ging doen in het geval dat ze christelijk was, of ervoor open stond dat jullie een christelijk gezin zouden vormen. Jullie geven om elkaar en je zou zeer spoedig met haar trouwen en jullie zouden samen het kind, als het gezond geboren mag worden, christelijk opvoeden. 

Maar ze is moslima en ze wil dat blijven en ze wil ook jullie kind islamitisch opvoeden. En daar heb je het probleem. Jullie zijn mensen die geestelijk/godsdienstig verschillen. En die praktisch gezien ook een verschillende levensinvulling voor ogen hebben. 

Je voelt je verantwoordelijk en je moet dat ook zijn. Ik denk niet dat het in deze situatie verstandig is om te trouwen. Maar je bent de vader van het kind dat jullie verwachten. Blijf als zodanig ‘beschikbaar’: in de zin dat je open staat voor een huwelijk als daar een geestelijke basis voor komt – dan zou ze dus open moeten staan voor kennismaking met de Bijbelse boodschap en de inhoud van het christelijk geloof.  Wees ondertussen niet meer seksueel intiem met elkaar. 

Groeit er verder geen geestelijke/godsdienstige eenheid dan moet je wellicht ter harte nemen wat we in Ezra 9 en 10 lezen. De vermenging die er ontstaan is, doordat Israëlitische mannen gemengde huwelijken zijn aangegaan met uitheemse vrouwen van andere godsdienst en doordat Israëlitische mannen uitheemse vrouwen bij zich hebben laten wonen, moet ongedaan gemaakt worden en de vrouwen moeten worden weggezonden. Een hartverscheurende en ingrijpende geschiedenis!
 
Niet verder gaan met deze Turkse vrouw is pijnlijk en ingrijpend. Maar jullie zijn nog niet getrouwd. En er vinden scheidingen van getrouwde mensen plaats om mindere redenen dan het ingrijpende geestelijke/godsdienstige verschil tussen jullie. 

Ds. A. de Lange