Gelijkenis wordt bekeringsweg

Aan ds. C. Harinck. Hoever mag een dominee gaan in het leggen van bevindingen en ervaringen in een tekst? De gangen die de Heere met Zijn volk gaat, in hoeverre mag je die halen/uitleggen in een tekst, zonder dat dit letterlijk staat weergegeven? Een voorbeeld: de verloren zoon, op weg naar het vaderhuis. Deze gelijkenis kan gebruikt worden om de bekeringsweg van een zondaar te beschrijven. Maar mag dat ook? Er staat niet wat de verloren zoon op weg naar het vaderhuis allemaal heeft beleefd. Is het dan geoorloofd om, op basis van onze ervaringen en gedachten over de wegen van de Heere met Zijn volk, in te vullen wat die verloren zoon beleefd zou moeten hebben? Dat wordt dan in de prediking ook gebracht alsof daar geen twijfel over mogelijk zou moeten zijn. Maar is dat zo? Moeten we in dezen geen voorzichtigheid betrachten en het Woord laten spreken? 

Van een zoekende jongere.

Lees voor het antwoord de artikelen bij de tag 'Vergeestelijken'.