Zegenbedes voor mensen (2)

Waar in de Bijbel staat dat de ambtelijke zegen een niveauverschil geeft in tegenstelling tot de particuliere zegen, zoals u schrijft in 'Zegenbedes voor mensen'?

Eerlijk gezegd had ik die vraag wel verwacht. Al hoop ik wel dat je reactie niet het gevolg is van een ontkennen van de aparte status van het ambt.

Deze vragenrubriek leent zich overigens m.i. niet voor een complete Bijbelse theologie aangaande de zegen. Daarom ter verduidelijking hieronder een korte toelichting.

Het door mij genoemde niveauverschil laat zich m.i. aflezen uit het grote gewicht dat de zegen in de eredienst heeft in O.T. en N.T. De Levitische priester sprak de zegen uit over het volk. Hij bevestigde daarmee in Gods Naam de verbondszegen van God voor het volk. Denk ook maar even aan de zegen die Zacharias het volk moest geven, maar om de bekende reden niet kon uitspreken (Lukas 1)

Zij die door God geroepen worden om te zegenen zijn doorgaans gekwalificeerde personen. Van priesters geldt dat zonder meer. Zie Deuteronomium  21:5. Of we dit specifieke zegenen ook mogen toekennen aan elke individuele gelovige en daarvoor psalm 129:8 ter ondersteuning kunnen aanvoeren valt te betwijfelen.

Zegenen kan daar ook de betekenis hebben van "gezegend achten" , "gelukkig prijzen." Kortom niets wijst er op dat gemeenteleden de specifieke priesterlijke zegen op anderen legden. Veeleer wijzen Bijbelse gegevens er op dat dit specifieke zegenen, met een vastgestelde inhoudelijke formule (denk aan de Aaronitische zegen) zich beperkte tot de priesters in de eredienst. We kunnen in 2 Kronieken 26:16vv lezen hoe zeer het koning Uzza wordt kwalijk genomen dat in de rechten van de priesters treedt. Tenslotte verwijs ik ook nog naar de apostolische zegen aan het einde van zendbrieven in het Nieuwe Testament.

Dat alles uiteraard in navolging en in Naam van de allerhoogste apostel (ambtsdrager) Jezus Christus die zegenend ten hemel voer. (Lukas 24:50 en 51).

Sjalom,

A. van Vuuren