Tactisch reageren op een vloek

Wat moet je zeggen als iemand vloekt? Je moet het toch wel tactisch doen?

Dat je iets tactisch moet doen is vanzelfsprekend, maar je zult ook de ander met bewogenheid moeten benaderen. Want als de Heere zal voltrekken waar de ander om vraagt, dan zou hij voor eeuwig in de hel wegzinken. Ik denk ook dat je hem daarop moet wijzen, maar vooral ook hem moet voorhouden, dat hij je daarmee zeer doet, omdat hij de Heere er mee belasterd. Vr. en antw. 99 van de Heidelbergse Catechismus wijst ons er zelfs op dat wij schuldig gehouden worden als we er niets van zeggen.

Moet je er dan altijd mee doorgaan? Nee, er kan een ogenblik komen dat we met Gods Woord het moeten zeggen, dat hij ons dan de Griek en de heiden gelijk is. Maar anderzijds als we ons eigen hart hebben leren kennen, hebben we lang geduld met de ander. Dat wil niet zeggen: tot in het oneindige. Als de ander zich onder de liefdevolle terechtwijzingen verhard, dan kunnen wij het stof van onze voeten afschudden. Dat wil zeggen, dat we dan vrij zijn van het kwaad dat de ander doet en spreekt.

Tenslotte moeten we ook zelf oppassen, dat ons spraakgebruik geen aanstoot geeft door grof taalgebruik. Maar ook worden in onze kringen vaak verbasterde vloeken gebruikt. En zijn die minder erg? Dan mag het wel met de Psalmist dagelijks gebeden worden voor onszelf en de ander: zet een wacht voor onze lippen en behoed de deuren van onze mond.

Ds. N. P. J. Kleiberg