Heilsbelofte aan Moab, Ammon en Elam

Hoe moet je de heilsbelofte aan Moab, Ammon en Elam verstaan (Jer. 48:7, 49:6, 39)? Louter geestelijk, zoals sommige verklaarders doen, als vervuld met de Pinkstergeest, of zit er meer achter?

Beste vragensteller,

Het is een thema bij de profeten, zeker bij Jesaja en Jeremia, dat er heilsbeloften zijn voor de volkeren. De God van Israël heerst immers over de gehele wereld! Niet alleen van Moab, Ammon en Elam wordt gezegd dat de Heere hun “gevangenis zal wenden”, maar Jes. 19:23-25 spreekt bijvoorbeeld ook van heil voor de Egypte en Assyrië. Deze twee volken zullen nota bene samen met Israël Gods volk genoemd worden! En dat terwijl Assyrië het beruchte roofvolk is van het Midden-Oosten dat het Tien-Stammen rijk heeft weggevoerd. En Egypte staat bekend als “het slavenhuis” waaruit de Heere Israël heeft uitgeleid. Eigenlijk ondenkbaar: Gods verbondsvolk wordt uitgebreid met die twee beruchte volkeren!

Het is juist om te zeggen dat in het Pinksterfeest het werk van de Heilige Geest zich ook gaat uitstrekken tot de genoemde volken. Wel is moeilijk te zeggen waar vandaag de dag de afstammelingen van Moab, Ammon en Elam leven. Dat is ook niet nodig, lijkt me. Het gaat erom dat zelfs aartsvijanden van Israël delen in het heil dat God schenkt. Dat zal niet hoofd voor hoofd zijn. Maar wel zal uit alle geslachten en volken God Zijn kinderen verzamelen! (Zie Ps. 87:4; Openb. 7:9). De profetie spreekt zo over Gods verrassend handelen in de grote volkerenwereld. En… Zelfs Nederlanders komen in het bereik van het Evangelie! Ook jij en ik!

Hartelijke groet,
Ds. P. L. D. Visser, legerpredikant