(...) er lijkt geen vordering in te komen. Terwijl ik de neiging heb om hem om d...

Ik heb al een half jaar contact met een jongen (sms’en, mailen, spreken). Vanaf het begin voelde ik meer en had ik sterk het idee dat dat bij hem ook het geval was (omdat vriendinnen van me dat ook zeiden te merken). Op een gegeven moment kon ik al die onzekerheden niet meer aan en ben ik met hem (via mail) in gesprek gegaan en hebben we er later nog kort over gepraat. Ik heb toen duidelijk gemaakt dat ik meer voor hem voelde en hij was daar nog niet zo zeker van. Later wel weer, een maandje later. We hebben nog steeds contact, regelmatig... Alleen ik word dat afwachten zo zat, dat steeds maar sms’en om eigenlijk niets. Het is echt supergezellig en begin hem steeds meer te leren kennen; maar er lijkt geen vordering in te komen. Terwijl ik de neiging heb om hem om de hals te vliegen omdat ik zo verliefd op hem ben. Met andere woorden: ik word er wanhopig van! Wat kan ik hiermee doen?

Beste wanhopige,

Wat als een klein -kwetsbaar- plantje begint moet je licht, lucht en voeding geven wil het groter worden. Zo is het in de liefde ook. Verliefdheid is overweldigend, maar maakt je kwetsbaar! Is “hem steeds beter leren kennen” en “regelmatig contact” géén vordering...? Geduld hebben dus! Je bent vast nog jong en hebt een heel leven voor je... óverhaast in ieder geval niets want dat werkt als een boemerang die met een klap bij jezelf terugkomt (en píjn kan doen!).

Een hartelijke groet,
Marijke Rots