(On)gewijzigde inzichten kerkscheuring

Er zijn veel boekjes over de kerkscheuring geschreven, zowel van PKN- als van HHK-zijde. Maar die zijn allemaal geschreven in de tijd vóór de kerkscheuring. Als die boekjes nu geschreven zouden worden, dan zou alles anders belicht worden. Toen wisten de mensen ook niet zoveel over het beleidsplan voor de plaatselijke gemeenten en het convenant. Als de boekjes nu geschreven zouden worden, zou de inhoud dan anders zijn of is er in dit opzicht niets veranderd? Is het mogelijk om deze vraag voor te leggen aan ds. W. van Vlastuin?

Beste X,

Mijn antwoord kan kort en krachtig zijn: Principieel is er niets veranderd. De reden dat hersteld hervormden niet meegegaan zijn naar de PKN lag in de principiële overtuiging:

1. Dat het onrecht aan Gods Woord is om het geloof te belijden zoals in de protestantse grondslagen.
 
2. Dat het onrecht aan de identiteit van de Ned. Herv. Kerk was om een andere identiteit aan te nemen.
 
3. Dat het onrecht aan de ja-woorden (met de waarde van een eed) is van onszelf en van onze voorgeslachten om daar een andere inhoud aan te geven.

4. Dat we geroepen zijn te blijven bij Gods Woord en jawoorden, wat de consequenties dan ook mogen zijn.
 
5. Met beleidsplannen en convenanten ben je niet los van de wezenlijke identiteit van de PKN. Dat blijkt heel duidelijk uit het gegeven dat men geen predikant in de PKN kan zijn die alleen “ja” zegt op een convenant. Je kunt alleen maar predikant worden in gebondenheid aan de gehele grondslag. Daarna mag je een voorkeur uitspreken, maar dat heft de algehele gebondenheid aan de nieuwe grondslagen niet op.

6. Het convenant is overigens een voorstel geweest van voor 1 mei 2004. Dus in die zin heeft er in de bezinning op het meegaan naar de PKN niets ontbroken.

7. Wie zou niet wenen dat de ene kerk van de Reformatie in ons land in zoveel stukken is gescheurd?! Laat ons terugkeren naar het geloof van onze vaderen, dat het geloof van de Schrift is.

Dr. W. van Vlastuin