Geboren, niet gemaakt

Wat betekent "geboren, niet gemaakt" in de geloofsbelijdenis van Nicea?

De term "geboren niet gemaakt" is gebruikt om de leer van Arius -een theoloog uit het begin van de 4e eeuw- te weerleggen en te veroordelen. Arius stelde dat de Heere Jezus niet Gods Zoon was, maar Zijn eerste en hoogste schepsel. Geschapen vóór de grondlegging der wereld, vóór de engelen en vóór de mens, maar wel geschapen (gemaakt). Dus niet van eeuwigheid en ook geen God. Daarom heeft de bisschop Alexander in 321 na Christus de synode, als het hoogste kerkelijk orgaan, bij elkaar geroepen, waarop de leer van Arius als dwaling is afgewezen en waarop hij ook werd afgezet.

Maar daarmee was het laatste woord over deze dwaling nog niet gezegd. Er ontstond grote kerkelijke beroering onder vóór- en tegenstanders, zodat tenslotte de keizer zelf, als de hoogste gezagdrager, ingreep en het concilie van Nicea in 1325 bijeengeroepen heeft.

Ook daar is de leer van Arius -als in strijd met Gods Woord- afgewezen en is de belijdenis van de kerk vastgelegd in "de belijdenis van Nicea". Vandaar dat in deze belijdenis de term "wel geboren (uit de maagd Maria) maar niet gemaakt (geschapen)" voor komt. Dus niet: hoogste schepsel, maar geen God en daardoor op één lijn met de engelen en de mens.

De leer van Arius is dan ook loochening van de Drieëenheid Gods en betekent tevens verwerping van het: "Niets uit ons, maar al uit Hem" - m.a.w. de zaligheid alleen om de verdienste van Christus.

Hartelijke groet en Gode bevolen.