Ik kom uit een kerk waar het accent rondom het HA ligt op het waarschuwen voor het verkeerd aangaan: een oordeel eten en drinken. Eigenlijk amper wordt behandeld waarvoor het wel is. Veel wordt er in de mens gelegd: kent u dit, bent u geen vreemdeling van dat, etc. Dan ben je welkom aan de tafel. In mij is rondom HA-vieringen een enorme spanning, verwarring en vertwijfeling ontstaan. Veel ziek, rond die tijd. Alles van mezelf trek ik in twijfel. Veel gelezen om zelf goede gedachten te vormen over dit belangrijke onderwerp. Door mijn huwelijk in andere gemeente van de Ger. Gem. gekomen, waar de nodiging heel hartelijk en welmenend is: "De Heere ontvangt zondaars en eet met hen." Maar ik merk dat als ik verlang aan te gaan, ik bestormd word met gedachten van: Je eet je een oordeel en gaat niet waardig aan. Aan de tafel ervaar ik dan vaak niets door al die spanningen. Later mag ik dan vaak pas rust krijgen en heb ik de indruk dat de Heere me toch meer geleerd heeft. Ik las pas een boekje van Ryle over het HA en het goede gebruik ervan en de zegeningen die je dan ontvangt. Dat het zo kan zijn dat je niets merkt, maar dat de wortels van het geloof toch versterkt worden. Ik verlang daar zo naar. In mij is alleen maar onvoldoende, maar tegelijk verlang ik naar die zegeningen. Daarom ga ik. Maar soms ben ik zo intens moe van die negatieve gedachten en al die aanvechtingen dat ik denk: Ik ga nooit weer. Waarom is het zo beladen rondom het HA zodat niemand meer durft?
Wie onwaardig eet en drinkt, eet en drinkt zichzelf een oordeel. Maar wie blijft zitten omdat hij of zij (nog) niet gelooft is alrede veroordeelt. (Joh. 3:18).
Als je onbekeerd aangaat aan het HA is het aangaan niet fout, dat is namelijk het gehoor geven aan de opdracht van de Heere Jezus, maar het ongelovig zijn is fout.
Als je niet aangaat omdat je bang bent om je een oordeel te eten en te drinken, dan doe zoek je blijkbaar slechts strafvermindering...
rian2 | dinsdag 19 juni 2012 13:04
Jezus nodigt zondaren aan Zijn tafel, Zij die niet zonder Zijn Bloed kunnen, zij die niet zonder Hem kunnen.
Dat jij gedachtes hebt, komt van de duivel...hij bestormt je met vragen en misschien wel met bijbelteksten.
Met je verleden.....met het verkeerde beeld van het Heilig Avondmaal.
Je bent niet de enige, hier komen deze gedachtes ook nog steeds omhoog.
Kom, zie op Hem......aan ZIjn Tafel.
Je mag het verwachten van Hem, vraag maar of hij alle twijfelingen/gedachtes wegneemt.
Als je aan Zijn tafel Hem mag zien, geeft Hij zoveel liefde dat alle gedachtes wegvallen.
Als je zo tot Hem komt, weet ik zeker dat Hij dat zal geven...
Hij vraagt om Zijn dood te gedenken, doe dat tot Mij gedachtenis.
Zie af van jezelf, en richt je 2 ogen op Hem.
Door het geloof!!
lies | dinsdag 19 juni 2012 13:06
Beetje vreemde opmerking: "Als je niet aangaat omdat je bang bent om je een oordeel te eten en te drinken, dan doe zoek je blijkbaar slechts strafvermindering..."
Dus mensen die grote worstelingen hebben omtrent het aangaan aan het HA, en daarom (nog) niet gaan, zoeken slechts strafvermindering! Ik vind het nogal wat om dat zo te stellen.
Johannes3vers16 | dinsdag 19 juni 2012 14:21
Beste vraagsteller, begrijp je vraag en worsteling zo goed omdat het zo beladen is...............en dan zeg ik oprecht, helaas!!
Begrijp dan ook nooit dat er tussen de kinderdoop en het avondmaal zo'n verschil is, maar toch zegt men dat het hetzelfde is.
Toch moeten we het goed lezen in de grondtaal en dan kom je tot een prachtige conclusie. Er staat in de letterlijke vertaling dat dit gaat om het feit dat je dit zonder respect doet. Het woord “onwaardiglijk” geven wij als refo’s zo’n onwaarschijnlijke lading dat het haast te zwaar is om te dragen.
Wat betekend nu eigenlijk onwaardig? Het woordenboek zegt: schandelijk, verachtelijk. Als je een type bent van 1 Kortinthe 6:10 dan hoor je daar niet aan.
Niet aankomen met termen als ik ben het niet waardig in mijzelven etc. want dat klinkt best zwaar, maar we kunnen toch niet zonder Zijn Bloed leven en sterven? Daarom mogen we vluchten tot Hem en luisteren naar Zijn Stem, want Hij gaf de opdracht "doe dat tot mijn gedachtenis."
jsml | dinsdag 19 juni 2012 14:57
@lies,
Ik ben het met je eens dat het nogal een radicale stelling is, maar overdrijven is soms de beste manier om iets duidelijk te maken.
En in dit geval worstelt de vraagsteller met meningen van mensen die radicaal aan de ene kant staan, om het dan in evenwicht te trekken kan het nuttig zijn om radicaal aan de andere kant te gaan staan.
Maar ik bied mijn excuses aan als ik iemand heb beledigt die ermee worstelt. Dat is namelijk absoluut niet mijn bedoeling geweest.
dkw | dinsdag 19 juni 2012 16:27
@Johannes3vers16:
Ik begrijp het verschil tussen doop en avondmaal ook niet, zeker niet in de "zware kerken".
Praktisch iedereen doet belijdenis des geloofs en laat kinderen dopen maar het avondmaal gaat misschien maar zo'n 10% aan.
Dat klopt toch niet?
Al deze zaken zijn aan elkaar verbonden, als je belijdenis van het geloof kunt doen behoor je ook aan het avondmaal.
Als je kinderen laat dopen behoor je ook aan het avondmaal.
Dit is allemaal met elkaar verbonden en staat op 1 lijn, zo word het bijbels geleerd en staat in de lijn der reformatie.
Roozemond | dinsdag 19 juni 2012 17:17
Leestip: Verbroken voor U.
Johannes3vers16 | dinsdag 19 juni 2012 18:14
@dkw, zeg helemaal AMEN op je mail vind het echt onbegrijpelijk. Want stel dat je je kind niet zou laten dopen dan zal men gelijk op de stoep staan, maar aan het avondmaal maakt het allemaal niet uit, dit is en blijft toch gewoon vreemd?!
Weet niet meer bij wie het was, maar volgens mij bij Calvijn als men niet deelnam aan het Avondmaal dan kreeg men in die week bezoek en kwam men de volgende keer weer niet aan dan volgens mij nog een bezoekje en anders werd men meteen geschrapt al lid.............jaja terug naar de reformatie maar hierin dan niet.
Weet ook niet hoe men allemaal keuzes maakt, maak ik lees "Doe alles ter Ere van God", wat een heenwijzer!
plderoos | dinsdag 19 juni 2012 20:01
We hebben heel het gedoe rond het avondmaal veel en veel te ingewikkeld gemaakt. Dat komt omdat we het verhaal van Paulus over de misstanden in de gemeente betrekken op het avondmaal. Maar als je dat nog es goed doorleest, dan gaat het om die misstanden, niet om het avondmaal. De gemeente was toen los zand, er was zelfs onderlinge minachting. Rijken vraten zich vol en liepen dronken de kerk uit terwijl de arme net een halve boterham gehad had. En vanwege die minachting werd het avondmaal, dat toch was ingesteld om Jezus, die zich belangeloos voor ons had overgegeven toen wij nog Zijn tegenstanders waren, volledig ontheiligd. En daarom roept hij op om jezelf te onderzoeken, wat wil je nou, de gemeente minachten, of wil je deel hebben aan het lichaam van Christus, zoals hij op dat moment de gemeente noemt. Het gaat dus zoals gezegd niet om het feitelijke avondmaal, hij zegt slechts dat je daar geen deel aan hebt als je geen echt deel wilt uitmaken van de gemeente. Niet meer en niet minder.
Jezus heeft het wél over het avondmaal. Zijn laatste pascha was het eerste avondmaal en daar zat hij met de twaalf, waarvan Hij overigens nog zegt dat ze nog bekering nodig hebben. En dan zegt hij, zo vaak als je dit brood eet (ongezuurd brood wat ze één week per jaar, met het pascha, in huis hadden) Doe dat dan niet meer om het feest van de uittocht uit egypte te vieren, maar doe dat tot mijn gedachtenis. En met de wijn net zo, niet meer vanwege egypte, maar voor Mij. En nou zegt Hij dat, en dan zeggen wij, ja maar, ik heb net een koe gekocht en moet die nodig gaan bezien. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat Zijn antwoord dan zal zijn, wat! dan haal je maar de zwervers van de onder de brug maar een feestje zal het hier worden!
Nou hebben wij, onterecht dus, met elkaar afgesproken dat je pas aan het avondmaal mag komen als we zekerlijk bekeerd zijn, als we weten niet meer een historisch geloof te hebben, dat we gevoelen een vreemdeling te zijn op doorreis, dat we de Christus werkelijk lief gekregen hebben, dat we Hem niet meer kunnen missen, dat Hij ons ja en amen is geworden, en noem al die cliche's maar op. DUS, als je dan niet aangaat dan zeg je eigenlijk: nee, Jezus is niet voor mij gestorven. Gisteren misschien nog wel maar nu ben ik zo zondig dat het vandaag niet meer opgaat. Nou is het mogelijk dat je dat werkelijk en integer moet concluderen maar je zegt dat dan dus wel degelijk: Jezus is er niet voor mij. En dat, lijkt mij de grootste zonde van allemaal.
Bij het avondmaal hoort dus ieder gemeentelid aan te gaan. Want je behoort volledig lid van de gemeente te willen zijn, en je weet je het eigendom van Christus. Nooit meer blijven zitten dus, nooit meer je afvragen of jij wel waardig bent. gewoon aangaan, het wonderbaarlijke offer van de Here Jezus Christus voor JOU herdenken (en weer: niets meer en niets minder!!), en blij naar huis gaan.
vlokje | dinsdag 19 juni 2012 21:32
Plderoos: je bent heel helder. Veel dingen zijn zo'n machtige gewenning dat we ze niet onderscheiden van goede gronden. Die week van voorbereiding is eigenlijk ook overbodig als ik jou helemaal goed lees. Hoe ingeworteld is deze gewoonte niet.
Maar in andere kringen waar ik kwam is het iedere week avondmaal, dus daar bestaat helemaal geen voorbereidingszondag. Bijbelser lijkt me inderdaad.
Roozemond | dinsdag 19 juni 2012 21:55
Het is elke dag voorbereiding, wat wij als mensen er ook van gemaakt hebben met elkaar, elke dag en elk moment moeten we avondmaal kunnen vieren.
Johannes3vers16 | dinsdag 19 juni 2012 22:05
@Roozemond, AMEN!!
rian2 | woensdag 20 juni 2012 00:27
Inderdaad, wat mij betreft vaker Avondmaal.
Ziet en smaakt dat de Heere goed is, verkondigd zijn dood tot Hij komt.
plderoos | woensdag 20 juni 2012 20:14
We moeten inderdaad elke dag bereid zijn avondmaal te vieren, en daarmee is de week van voorbereiding inderdaad overbodig geworden. Het gaat om je totale gesteldheid. Wil je deel uitmaken van de gemeente, het lichaam van Christus, of wil je dat niet. Zo niet , dan is dat de enige reden om weg te blijven bij het avondmaal. Dat is echter geen reden om het avondmaal vaker te vieren. Jezus zegt, zo vaak als je DIT brood eet. Niet het brood van vorige week, niet het brood van volgende week, nee, DIT brood, het brood dat ze, één keer per jaar met het pascha aten. Ik ben dus juist van mening dat heel dat moeilijke gedoe rond het avondmaal nu eindelijk eens afgelopen moet zijn, maar tegelijk dat we het maar één keer per jaar, liefst op goede vrijdag, vieren.
Roozemond | woensdag 20 juni 2012 22:26
@plderoos, ik wil hiermee niet zeggen dat ik tegen een voorbereidingsweek ben, totaal niet zelfs. 'k probeer zo'n week zelfs zo te plannen dat er veel tijd is om in gebed te zijn, te lezen, te overdenken, enz. Daarom vind ik zo'n week echt een meerwaarde.
vlokje | donderdag 21 juni 2012 09:22
Als ik het goed begrijp hebben dan al de zogenoemde 'aanvechtingen', vertwijfelingen, gevoelens van onwaardigheid enz. enz. niets met een satan te maken, maar zijn het de gedachtes en meningen van anderen om ons heen die ons van de zuiverheid afbrengen.
Roozemond | donderdag 21 juni 2012 09:48
@vlokje; nee, persoonlijk geld dat voor mij absoluut niet.
plderoos | donderdag 21 juni 2012 20:02
@ Lanor, jawel, er is wel degelijk een concrete aanwijzing voor de frequentie van het avondmaal.
Dat men het in het begin dagelijks deed, zet niet dat het zo zou moeten. Het is slechts de beschrijving van een gewoonte, heel logisch, omdat Lucas aan Theofilus aan het uitleggen is hoe het met die christenen allemaal zo gekomen is.
Maar Jezus heeft het zelf aan Paulus gezegd, die het ons weer doorgeeft: "Want zo dikwijls gij dit brood eet en de beker drinkt, verkondigt gij de dood des Heren, totdat Hij komt". (1Cor. 11:26) Het was DIT brood, en dat hadden ze eenmaal per jaar in huis. En als ze op dat moment ander brood in huis hadden dan stond daar de doodstraf op. (Ex. 12:15 e.v.)
Ook de evangeliën zeggen het zo: "En Hij nam brood, en als Hij gedankt had, brak Hij het, en gaf het hun, zeggende: Dat is Mijn lichaam, hetwelk voor u gegeven wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis". Doet dat, het pascha vieren want daar waren ze op dat moment mee bezig, in het vervolg tot mijn gedachtenis. En dat deden ze 1 keer per jaar.
Het ging dus om dat speciale moment, het pascha, dat vanaf dan niet meer gevierd moest worden vanwege de uittocht uit egypte, maar vanwege de uittocht uit het slavenhuis van de zonde, door het offer van Jezus Christus. Één keer per jaar.
vlokje | donderdag 21 juni 2012 21:36
Plderoos: Je bijbelse beargumentering kan ik niets tegen inbrengen. Hoewel... waarom nemen we het woord DIT zo letterlijk, en als Jezus zegt: Dat IS Mijn lichaam, "weten" we ook dat het niet letterlijk bedoeld is.
En weet jij een kerk waar dat (bijbelse)praktijk is, 1 maal per jaar avondmaal?
Roozemond: Er is toch niets op tegen om iedere dag zo te leven als in de voorbereidingsweek, waarom dan in al die andere weken iets minder intensief? Want dat is de praktijk. Als het voorbereiding is, dan MOET het, en daarna nemen we (weer) met minder genoegen. Dat vind ik persoonlijk het hele grote bezwaar. Natuurlijk zal je weer zeggen dat het niet zo hoort te zijn, maar je geeft het zelf aan, en het is gewoon de keiharde praktijk. Niet alleen bij jou, maar heel gangbaar. En dan denk ik op mijn beurt: Bedroeven we God niet, als we na de avondmaalsweek weer opgelucht ademhalen (ook juist bij "onbekeerden") en denken: misschien dan de volgende keer beter? Sorry, ik begrijp dit echt niet, echt niet....
hagd | vrijdag 22 juni 2012 02:59
Heel erg herkenbaar. Worstel er ook zo mee. Ben afgelopen keer voor het eerst aangegaan, maar voelde geen me zo leeg, maar ben toch dankbaar dat ik aan mocht gaan. Toch vind ik het wel goed dat er een nadruk gelegd wordt op het over jezelf een oordeel eten en drinken. Hoeveel mensen gaan er niet aan die eigenlijk niet aan kunnen gaan? (niet dat ik dat kan oordelen, maar het is een feit. De dag voor het Heilig Avondmaal lazen wij een stukje uit de Bijbel, we zijn dan in Mattheus begonnen, en kwamen we precies een dag voor het Avondmaal uit op het stukje van de man die geen bruiloftskleed aanhad op de bruiloft! O, wat bracht mij dat toen weer aan het twijfelen!! Stel je voor dat ik geen bruiloftskleed aan heb, en de Heere zegt: Ga weg van Mij , ik heb je nooit gekend!!!
Ik geloof dat je pas deel mag nemen aan het Avondmaal, als je genade hebt ontvangen van onze Heere Jezus, die door de Heilige Geest in ons is gewerkt. Dat je 'amen' mag en kunt zeggen op de eerste cathechismusvraag: Wat is uw enige troost beide in het leven en sterven? Die met Zijn dierbaar bloed volkomenlijk voor al mijn zonden betaald heeft, uit alle heerschappij van de duivel verlost heeft en bewaart, dat God ALLE dingen bestuurd, en alle dingen zal geven die tot zaligheid dienen moet, en de Heilige Geest mij van het eeuwige leven verzekerd! En Hem voortaan van harte willig en bereid maakt!
Je moet gewillig gemaakt worden, een verlangen en begeerte hebben om de Heere te dienen, bij mij is het bergen en dalen helaas. Ik verlang alleen naar God, meer genade, genade en genade. Ook al heb ik het niet verdiend. Hij zal toch schenken wat ons tot zaligheid dienen moet?
Zoek de Heere terwijl Hij te vinden is, roept Hem aan terwijl Hij nabij is!
Zelfonderzoek is niet verkeerd! Je mag je best afvragen of je het ware geloof hebt. Twijfel je? Neem je toevlucht tot Christus, en Hij zal Zijn wegen ons leren. Vamiddag zong ik nog psalm 123:1
'Zo slaan wij het oog op onzen Heer tot Hij ook óns genadig zij!' Wacht totdat je genade ontvangt van de Heere Jezus Christus, die voor zondaren gestorven is! Mag je dat met je hart beleven, alleen met verstand is nooit genoeg!
Gods zegen toegewenst.
hagd | vrijdag 22 juni 2012 04:56
@ Plderoos
''Nou hebben wij, onterecht dus, met elkaar afgesproken dat je pas aan het avondmaal mag komen als we zekerlijk bekeerd zijn, als we weten niet meer een historisch geloof te hebben, dat we gevoelen een vreemdeling te zijn op doorreis, dat we de Christus werkelijk lief gekregen hebben, dat we Hem niet meer kunnen missen, dat Hij ons ja en amen is geworden, en noem al die cliche's maar op. DUS, als je dan niet aangaat dan zeg je eigenlijk: nee, Jezus is niet voor mij gestorven. ''
ONTERECHT? Pas als je deze dingen hebt ondervonden, mag je de Heere verschrikkelijk dankbaar zijn, want dan! Inderdaad! Is Hij voor jouw gestorven! Als jij geen vreemdeling bent op de doorreis, en Christus niet liefhebt, hoe wil jij dan ooit de Heere willen dienen? Wat zoek jij in de hemel als je er ooit komen mag zonder deze belevingen?? Leer jij niets over : Ellende, verlossing & dankbaarheid? Zonder de ellende over te slaan?
Als je dit ondervonden hebt, dan mag je inderdaad deelnemen aan het Heilig Avondmaal! Wat gun ik dat iedereen!!
Ik ben het helemaal met 'vlokje' eens! Andere dominee vertelde eens in een preek (zo kwam het bij mij over)
Mensen kunnen deelnemen aan de tafel, maar zijn blij als het afgelopen is, halen opgelucht adem, en gaan door met hun leven alsof er niets gebeurd is.. Klopt niet!
Maar er zijn ook mensen die Niet aangaan, geen vrijmoedigheid hebben! Door twijfels, worstelingen! Is het echt? Mag ik wel? Zijn mijn zonden vergeven? Maar die mensen zijn er diezelfde dag niet klaar mee! Elke dag worstelen ze hier nog mee! Maar die mensen mogen vaak wel aangaan! Natuurlijk is het niet goed! Je verwerpt Christus! Maar de Jezus is gestorven voor zondaren! En die mensen worstelen ermee! Denk je dan niet dat zij ook dit voor de Heere neerleggen, en dat Hij ook deze zonde in gunst wil wegnemen??
Wat is uw enige troost beide in het leven en sterven? Cathechismusvraag 1, lees hem maar na!
De Heilige Geest is het die ons van het eeuwige leven verzekert. Het is niet iets dat wij zelf moeten aannemen, ja, pas als de Heilige Geest ons heeft overtuigt! Dan mogen we het aannemen!
Onze dominee vertelde me ooit: Ik had altijd een hekel aan de laatste 2 woorden van deze bijbeltekst: Niemand kan tot mij komen, tenzij de Vader, die Mij gezonden heeft, hem trekke. Maar nu? Wat ben ik dankbaar dat het niet anders is, anders had ik er nooit gekomen!! Zo is het!
Ik hoop dat het voor mensen tot zegen mag zijn, en erover nadenken!
Roozemond | vrijdag 22 juni 2012 10:17
@vlokje; ik laat me geen woorden in de mond leggen, die ik niet zo gezegd heb. Als jij elke dag voor 100% alle tijd kunt nemen voor God, petje af, geweldig, 1-0 voor jou. Ik kom er rustig en eerlijk voor uit dat mij dat niet altijd lukt, hoe graag ik dat ook zou willen! Ik ben namelijk mens, met gebreken, maar waar ik niet achter wil schuilen. En waar haal je het vandaan om na het HA opgelucht adem te halen? pardon zeg! Het is een liefdesmaaltijd waardoor ik gesterkt mocht worden en mijn weg weer vervolg met vreugde in m'n hart.
Je manier van communiceren raakt me, omdat je me gewoon niet goed genoeg kent om zomaar die oordelen over mij heen te storten.
Het ga je goed!
Roozemond | vrijdag 22 juni 2012 10:37
@Vlokje; en voor mij is het ook geen M OETEN! Het is uit liefde voor mijn Heiland!
plderoos | vrijdag 22 juni 2012 21:39
@hagd, inderdaad. Onterecht. Waar in de bijbel vind jij dat je aan ook maar één van de door jou genoemde voorwaarden moet voldoen? Wou je soms beweren dat als ik niet eens weet wat zonde is, maar ik vind Jezus helemaal geweldig en nou hoor ik ook nog dat ik als Zijn broer kan worden aangenomen, dat ik dan niet welkom zou zijn? Hoe durf je je dat oordeel aan te matigen.
Maar vooruit, laten we dat eens vergeten en gewoon even met geloofslogica nadenken. We zullen het er gauw over eens zijn dat we allemaal tot niets goeds in staat zijn en dat we allemaal in het verderf liggen. Denk je niet dat je in ze zondige staat helemaal niet kúnt vaststellen of jouw belevingen wel oprecht zijn? Hoe weet je dat de Heilige Geest jou getrokken heeft? heb je een vlam op je hoofd gehad? Heeft Hij jou ingefluisterd dat je de Zijne bent? En hoe heb jij dan kunnen vaststellen of het satan niet was? satan kan heel goed uit de bijbel citeren namelijk dus het lijkt al gauw heel echt!
En volgens dezelfde logische redenatie. Denk je niet dat als je eenmaal gelooft, dat je dán pas, met je gelovige geestelijke oog, in staat bent om goed te bepalen wat al of niet met Gods wil overeen stemt?
Het is dus precies andersom dan jij zegt. Eerst is daar het geloof, en dán pas ellendekennis en dankbaarheid. Zonder geloof ben je daar niet toe in staat! En de door jou foutief aangehaalde catechismus is dat met mij eens. Ze begint namelijk eerst over de troost dat ik altijd eigendom ben van Jezus Christus (wat je zonder geloof in bijbelse zin niet bent!) en daarná pas over ellende verlossing en dankbaarheid.
Je dwaalt zeer. Leg anderen geen geboden op als ze in willen gaan, je zou ze kunnen tegenhouden.
hagd | zaterdag 23 juni 2012 05:23
@ plderoos
Ik hoop dat we het wel met elkaar eens zijn, misschien ben ik niet duidelijk, of jij begrijpt mij onvoldoende. Kortom: miscommunicatie.
Jij zegt:
''Waar in de bijbel vind jij dat je aan ook maar één van de door jou genoemde voorwaarden moet voldoen?''
In het Avondmaalsformulier wat gebruikelijk is voor het houden van Avondmaal en gegrond is aan de Bijbel. De 3 stukken moeten gekend worden voor je deel kan nemen aan het Avondmaal. Dat is eigenlijk alles wat ik wilde zeggen.
Maar! Hoeveel mensen gaan er niet aan, zonder de 3 stukken te kennen? En leven maar door alsof er niets gebeurd is? Die zijn er helaas. Waarom loopt in de ene kerk de hele kerk leeg, en andere kerk maar 2 tafels? Dat ligt er toch ook een beetje aan, hoe deze heilige instelling wordt gepredikt! als ik het zo mag uitdrukken! Sommige predikanten slaan liever de ellende over in de preek, daar maak ik mij een beetje zorgen over, ik hoop dat je met me meevoelt. (de Bijbel spreekt veel over dwaalleraars...)
Jezus spreekt toch niet voor niets door gelijkenissen over de koninklijke bruiloft???
Het is een Heilige instelling voor Zijn discipelen, Zijn kinderen! Die de 3 stukken mogen kennen. Er mag best een beetje voorzichtigheid in zijn.. mijn mening (op Bijbelse grondslag)
Jij zegt:
''Denk je niet dat je in ze zondige staat helemaal niet kúnt vaststellen of jouw belevingen wel oprecht zijn? Hoe weet je dat de Heilige Geest jou getrokken heeft? heb je een vlam op je hoofd gehad? Heeft Hij jou ingefluisterd dat je de Zijne bent? En hoe heb jij dan kunnen vaststellen of het satan niet was? satan kan heel goed uit de bijbel citeren namelijk dus het lijkt al gauw heel echt!''
Ja! Moelijk he, al die aanvechtingen! Zijn mijn belevingen wel oprecht? Daar heb ik veel over geworsteld! Maar dan ga je je het in jezelf zoeken. Zoek het bij de Heere, Hij zal je Zijn wegen leren! God zal ze Zelf bevestigen en schragen! (psalm 87) Nogmaals, vraag om genade. Hij zal het je geven. Hij kan en wil en zal in nood, volkomen uitkomst geven! Heb zelf ook meegemaakt. Vragen om bevestiging, tot 3 x toe achtereen heb ik antwoord mogen ontvangen. De eerste 2 keren dacht ik elke keer dat het van de duivel was. De derde keer was zo duidelijk, dat ik de Heere alleen maar heb mogen danken, danken, danken.! De Heilige Geest overtuigt het in je hart! Dat is Zijn taak onder andere. Natuurlijk ga je er later weer aan twijfelen! Was het wel echt? Ik herken dat uit duizenden! Maar sla ons oog op de Heere. Hij is ook verzocht geweest in alle dingen! Doch zonder zonde! Hij heeft medelijden met ons, Hij weet hoe wij zijn, gelukkig! Stel je voor dat Hij er geen voorstelling bij had! Je kunt en mag ook geen grond bouwen op de ervaringen, maar door middel van ervaringen kan het wel tot steun zijn voor je, om ermee tevoorschijn te komen voor God, om nog meer genade als je alles weer in twijfel trekt! Puur ongeloof! Maar zo zit ik helaas in elkaar! Wilde dat het anders was. Bidt maar veel om vast geloof! Wat lijkt mij dat heerlijk! Maar gelukkig zegt de Heere ook: Ik zal niet laten varen wat Zijn hand begon. Wat een troost!
Jij zegt:
''Denk je niet dat als je eenmaal gelooft, dat je dán pas, met je gelovige geestelijke oog, in staat bent om goed te bepalen wat al of niet met Gods wil overeen stemt?''
Zeker weten!!! Ben blij dat we het hier met elkaar over eens zijn!
Toch denk ik wel dat niet alles met elkaar tegelijk gepaard gaat, maar dat denk ik. Als je met je hart ziet dat je verloren ligt, zijn niet meteen je zonden ook vergeven, toch? Of heb ik het mis. Als ik naar mezelf kijk, heb ik erg lang met mijn ellende geworsteld, ik kwam er zelf niet uit. En sommigen zullen er nooit uitkomen, die blijven worstelen in zichzelf!! Hun eeuwige dood! Totdat de Heere in mijn leven kwam, en zag dat ik Hem alleen nodig heb, hoewel ik allang wel wist dat ik Hem nodig had, maar wilde bevestiging! En Hij maakte mij gewillig om Hem te dienen. Ingrijpende omkeer. Helaas gaat het nog met bergen en dalen! Dan mag je toch
het geloof aannemen, en op Zijn beloften pleiten?
Ik hoop dat we het nu meer met elkaar eens kunnen zijn dan de vorige reacties..?
Onze hulp en enige verwachting is van de Heere alleen!
Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren. De redactie heeft deze mogelijkheid afgesloten en/of de termijn om een reactie te plaatsen is verstreken (1 maand na publicatie).