Tweede keus

Ik heb bijna verkering met een jongen die ik erg leuk vind. Er zit alleen een keerzijde aan. Hij heeft eerder seks met zijn ex-vriendin gehad. Dit vind ik erg moeilijk. Ik voel me een tweede keus, omdat ik nog wel maagd ben. Sowieso denk ik veel over "seksualiteit voor het huwelijk" na. Van bijna al mijn vriendinnen, die een relatie hebben, weet ik dat ze ook met hun vriend naar bed gaan. Ik studeer in Amsterdam en mijn studiegenoten denken ook erg vrij over seks. Ze vinden het dan ook raar dat ik, als 22-jarige, nog nooit met iemand naar bed ben geweest. Ik probeer uit te leggen op grond van de Bijbel waarom ik vind dat seksualiteit binnen het huwelijk hoort plaats te vinden. Maar hoe vaker ik het uitleg, hoe zwakker de uitleg klinkt. Want ik twijfel dus of het wel echt een grote zonde is. En soms denk ik zelf ook dat het niet zo erg is. Maar toch vind ik het heel rot dat mijn aanstaande vriend het al wel gedaan heeft met een ander, dat ik twijfel of ik met hem door moet gaan. Nu kan ik het nog afbreken, maar moet ik dat doen? Kan zo'n persoon dan nooit meer met iemand anders een relatie aangaan?

Beste lezeres,
 
Ik wil proberen zo goed mogelijk in te gaan op je vraag; een vraag over een gevoelig en intiem onderwerp. Het feit dat je zelf al zo'n onaangenaam gevoel hebt over het feit dat je (bijna)vriend met een ander naar bed is geweest, geeft al aan dat het gaat om iets wat niet naar Gods bedoeling is. Je mag het altijd zo zien: de Heere heeft Zijn geboden (dus ook het zevende, waarvan bijvoorbeeld in zondag 41 van de catechismus een mooie uitleg wordt gegeven) nooit gegeven om ons te plagen of ons leven in te perken, maar voor ons bestwil. Zijn geboden zijn goed en bevorderen de vrede in je leven. Zo heeft Hij het huwelijk onder andere gegeven als een veilig hek om de beleving van de seksuele gemeenschap. Eerst verlaat je het ouderlijk huis, vorm je door middel van het huwelijk een nieuw gezin (ook zonder kinderen heet je al een gezin!) en pas daarna komt de lichamelijke eenwording. Dat is de grondregel die God in Zijn schepping heeft gelegd, zoals te lezen valt in Genesis 2:24. In een hoofdstuk als Deuteronomium 22:13-30 vind je daar allerlei concretiseringen van.
 
Nu zijn wij mensen met een zondig hart. Dat betekent dat het nooit makkelijk is om je aan dit goede gebod te houden. We denken altijd dat het gras buiten het hek groener is. Daarom hebben we de kracht en de hulp van de Heilige Geest nodig om ons binnen de perken van Gods geboden te houden of terug te brengen. Maar daar rust zo'n zegen op! "Wat vree heeft elk die Uwe wet bemint; zij zullen aan geen hinderpaal zich stoten." Je merkt dat die hinderpaal er nu wel ligt, omdat je vriend al gemeenschap heeft gehad met een ander.

Betekent dat, dat je niet met hem verder kunt? Dat hangt ervan af of hij het zelf als schuld voor God is gaan zien en dat aan de Heere (en aan jou) beleden heeft. Als dat niet zo is, lijkt het mij onmogelijk om met hem verder te gaan. Dan heb je geen enkele garantie dat het niet opnieuw 'fout' zal gaan. Je zult samen een basis moeten hebben in het willen dienen van de Heere. Daar zou ik dus met je vriend over spreken.

En: laat je alsjeblieft niet meevoeren door wat 'men' doet (je studiegenoten), zelfs al dragen ze de naam 'christen'. Niet wat anderen doen moet onze maatstaf zijn, maar wat de Heere vraagt èn geven wil.

Overigens kan ik je verwijzen naar verschillende mooie boekjes van mevr. A. B. F. Hoek-van Kooten die over dit onderwerp gaan. Die zullen je zeker helpen bij je bezinning. Te noemen zijn: "Trouw en teder" en "Verkeringsperikelen".

Sterkte van de Heere toegewenst in het tegen de stroom in roeien. Je hoeft het niet alleen te doen, en als je samen met je vriend geestelijk op één lijn zit, mag je samen biddend die weg gaan. Dat zal de Heere zeker zegenen.
 
Met een hartelijke groet,
Ds. P. D. J. Buijs